Zijn als een kind

Op een dag brengen sommige mensen hun kinderen bij Jezus. Ze vragen hem de handen op hen te leggen en voor hen te bidden. Jezus’ leerlingen maken bezwaren en berispen die mensen. Kennelijk willen zij niet dat zij hun leermeester storen in zijn werk. Maar Jezus denkt daar anders over. Hij zegt tegen hen:

‘laat de kinderen ongemoeid, belet ze niet bij mij te komen, want het koninkrijk van de hemel behoort toe aan wie is zoals zij. En nadat hij hun de handen had opgelegd, trok hij weer verder’ (Matth. 19:13-15).

Tot zover de weergave in Mattëus. Marcus vertelt dat Jezus deze kinderen aanraakt, en voegt eraan toe dat Jezus hen in zijn armen neemt en zegent door hun de handen op te leggen (Marc. 10:13-16). Terwijl Matteüs en Marcus hebben opgetekend

‘belet ze niet bij mij te komen’,

laat Lucas Jezus de kinderen bij zich roepen, een zeer actieve uitnodiging dus. Jezus wil dat deze kinderen bij hem komen. Hij wil ze aanraken en omarmen. Zoals altijd gebruikt Jezus een voorval om de discipelen een les te leren. Een belangrijke les!

Volgers van Jezus horen als kinderen te zijn

Waarom zegt Jezus dat voor zodanigen (aan wie is zoals zij) het koninkrijk van God is (Lucas 18:17)?

Matteüs en Marcus gebruiken voor het woord ‘kind’ het Griekse woord paidion, terwijl Lucas opvallend genoeg het Griekse woord brephos vermeld.Er is namelijk een verschil.Brephos betekent ongeboren foetus, of pasgeborene (dus baby).

Paidion heeft betrekking op een klein kind, jongen of meisje. Wat maakt dat deze zeer jonge kinderen model kunnen staan voor waar discipelschap? Want Jezus’ ware discipelen lijken op deze kinderen!

Sommigen zeggen dat kleine kinderen nederig zijn en dat dit de les is. Maar baby’s en kinderen van een paar jaar oud, zijn helemaal niet nederig. Nederigheid moet worden geleerd. Iedere ouder weet dat jonge kinderen egocentrisch zijn. Een kind van twee of drie kan zeer drammerig zijn, soms tot wanhoop van zijn ouders. Alles moet wijken voor zijn directe behoeftebevrediging. Des te intrigerender is daarom de vraag waarom Jezus die kinderen dan toch in zijn armen neemt en hen zegent? Zou het kunnen zijn dat zeer jonge kinderen een eigenschap missen die ouderen wel hebben: inbeelding en vooroordeel?
Die eigenschap van vooroordeel werkt heel belemmerend om nieuwe dingen te leren. Bovendien werkt het mechanisme ‘vooroordeel’ grotendeels onbewust.

Ouderen hebben zoveel meegemaakt dat deze ervaringen, positieve en negatieve, hun gehoor als het ware doen verstoppen. Iemand die in zijn jeugdjaren veel liefde heeft meegemaakt, zal ontvankelijker kunnen zijn voor de presentatie van een liefhebbende God. Maar wanneer iemand door zijn ouders is verwaarloosd of zelfs niet is geaccepteerd, dan blokkeert dat mogelijk zijn gevoeligheid voor positieve berichten en indrukken.

Sommigen zijn grootgebracht in een zwaar-godsdienstig milieu; hun ervaringen drukken een blijvend stempel op hen. Een sprekend voorbeeld is de schrijver van het bekende boek Knielen op een bed violen. Zoals een recensent het uitdrukte:

wat je in dat boek leest grijpt je naar de keel en ontroert.

Paradoxaal genoeg kan zelfs een goede jeugd verhinderend werken. Juist vanwege die warme positieve opvoeding die het kind heeft gehad, zou het moeilijk kunnen zijn om al te kritisch naar zijn ouders te kijken. De eigenschap loyaliteit aan de ouders speelt soms een niet te onderschatten rol. Bij een opvoeding waarbij de ouders hun kinderen leren kritisch te zijn, ligt het weer anders. Er behoort een balans te zijn: kinderen grenzen leren en ruimte geven voor eigen onderzoek. Dan zullen zij later ook beter in staat zijn zich open te stellen, om te onderzoeken en te toetsen op juistheid en echtheid.

Stellen wij nog eenmaal de vraag:

waarom moeten wij als de kinderen zijn?

Wat maakt een kind zo bijzonder om als voorbeeld te dienen? Het lijkt mij dat een kind, in tegenstelling tot ouderen, weinig vooroordelen heeft ontwikkeld (die komen trouwens snel genoeg), en in die zin minder belemmeringen kent, zodat hij zich op een natuurlijke manier kan openstellen voor nieuwe boodschappen en indrukken. Een kind is nog plooibaar, kneedbaar en leerbaar. Hij is nog niet volgestopt met wettisch denken,regels en verkeerde doctrines om maar wat te noemen. Jezus idealiseert het jonge kind niet, we moeten dus oog blijven houden voor de minder leuke kanten, maar hij benadrukt hier de voordelen van het kind zijn.

Jezus leert (Jezus richt zich tot zijn leerlingen, tot de zodanigen):

Ik verzeker jullie: wie niet als een kind open staat voor het koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan!

Het is heel makkelijk om te letten op “openstaan” en “binnengaan”. Het is even makkelijk om de betekenis “het koninkrijk van God” over het hoofd te zien. De woorden horen bij elkaar. We zullen dus van Jezus moeten leren wat dat koninkrijk is dat hij bedoelt! En dan gaat het er om dat wij voor dát koninkrijk openstaan. Luisteren, en nog eens luisteren naar wat de Bijbel zegt! Want er bestaan helaas zoveel onjuiste gedachten hierover. Er zijn volwassenen die menen alles al te weten, en vinden dat zij niet meer hoeven te onderzoeken. Zij zijn vol vooroordelen. Dat geldt zelfs voor sommige christenen die van mening zijn reeds voldoende van het evangelie te weten, en het echt niet nodig te hebben dat anderen hen op dingen wijzen waar zij nog nooit bij hebben stilgestaan. Zij zijn als het ware vastgeroest in hun eigen denkbeelden. Sommigen denken zo vierkant dat zij niet om te kantelen zijn.

“Wat goed genoeg was voor mijn ouders,is goed genoeg voor mij”.

Dat klinkt wel vroom, maar hoeft dat helemaal niet te zijn.Velen hebben hun ramen en deuren gesloten. Dat gold voor de vrome Farizeeën,maar geldt evengoed voor vrome mensen van nu. Het zijn niet alleen de atheïsten die de luiken hebben dichtgedaan. Het zijn evenzeer de vastgeroeste christenen die niet(meer) openstaan voor nieuwe informatie. Ook in het vierde evangelie lezen wij over kinderen.

“Wie hem wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden” (Johannes 1:12).

Het woord ‘kinderen’ komt van weer een ander Grieks woord: teknon. Het bijzondere van dit woord is dat het op een kind slaat dat een leerling van God is. Het woord duidt geen sekse aan. In dit verband is sekse helemaal niet van belang. Deze (aangenomen) kinderen zijn de ware leerlingen. Zij ontvangen de echte Jezus die uit Maria is geboren. Zij geloven in zijn naam. Deze kinderen van God zullen mogen delen in alle bijzondere voorrechten die God hen heeft beloofd. Te denken valt onder andere aan de lichamelijke opstanding tot eeuwig leven. De apostel Paulus gebruikt hetzelfde woord, wanneer hij schrijft:

“De Geest zelf verzekert onze geest dat wij Gods kinderen zijn” (Romeinen 8:16).

Deze kinderen van God zijn kinderen van de opstanding. Wanneer zij onsterfelijk leven hebben ontvangen, dan huwen zij zelfs niet meer. Een heel nieuwe bestaanswijze. Zij zullen geen kinderen voortbrengen die tot voorbeeld worden gesteld voor anderen. Zij zelf zijn de kinderen die voorbeeld zijn voor andere mensen, die nog sterfelijk zijn en begeleiding nodig hebben.

M.R.

Over Christadelphians

Free Christadelphians or Brothers and sisters in Christ, living in Belgium, European Union. - Vrijë Christadelphians of Broeders en zusters in Christus wonende in België in de Europese Unie.
Dit bericht werd geplaatst in Christen zijn, Christendom, Godsdienst, Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua, Religie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Laat een Reactie achter - Leave a Reply

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.