Ontmoeting met: Nicodemus

In Johannes 3 ontmoeten we Nicodemus (volksoverwinnaar). Hij was een schriftgeleerde uit de Farizeeën en lid van de Joodse Raad, wat een extra rede zou zijn om een gesprek met Jezus te hebben. Hij zoekt Jezus op in de nacht. De beste tijd voor een rustig gesprek.

‘Rabbi, wij weten dat u een leraar bent die van God gekomen is, want alleen met Gods hulp kan iemand de wonderen en tekenen doen, die u verricht hebt’.

Getuigen van Jezus wonderen in Galilea hadden gezegd

‘Een groot profeet is onder ons opgestaan’.

Nicodemus noemt Hem slechts leraar. In antwoord hierop spreekt Jezus niet over Zichzelf, maar Hij vertelt Nicodemus wat hij moet doen om Gods Koninkrijk binnen te gaan:

‘Waarachtig ik verzeker u: alleen wie opnieuw wordt geboren, kan het koninkrijk van God zien’.

Wanneer Nicodemus de woorden al te letterlijk opvat, gaat Jezus verder:

‘Waarachtig, ik verzeker u, niemand kan het Koninkrijk van God binnen gaan tenzij hij geboren is uitwater en geest’.

Johannes de Doper had verteld:

ik doop u met water, die na mij komt zal u dopen met de heilige geest en met vuur.

Naar hem had Nicodemus niet geluisterd. Jezus gaat verder,

u bent leraar en begrijpt dit niet?

Dit gesprek laat Nicodemus nooit meer los. In Johannes 7 komt Nicodemus in de Raad op voor Jezus. Tenslotte zien we hem in Johannes 19. Hij was getuige van de kruisiging. De woorden, gesproken in de nacht

‘De mensenzoon moet hoog verheven worden, zoals Mozes de slang in de woestijn omhoog geheven heeft’,

gingenvoorzijnogen in vervulling. Nu gaanzijnogen open: dezeJezus is de Messias.

Openlijk werkt hij mee aan diens eervolle begrafenis. Niet meer in het verborgen. Op de Pinksterdag zal hij de volle betekenis ‘geboren uit water en geest’ waarschijnlijk hebben begrepen. De doop van Johannes had hij geweigerd. Nu mag ook hij wedergeboren worden door de doop in Christus. Ook voor hem gelden nu de woorden:

‘opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven hebbe’.

Geplaatst in Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua, Ontmoeting - Portret - Bijbelse figuren | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Niet op vernuftige verzinsels gebaseerd

Wij baseerden ons niet op vernuftige verzinsels

De apostel Petrus behoorde tot de drie bevoorrechte discipelen binnen de apostelenkring, die een heel bijzondere gebeurtenis hebben meegemaakt. Het gebeuren was zelfs zo bijzonder dat het Petrus zijn hele verdere leven is bijgebleven. Sterker, zo belangrijk was die gebeurtenis dat het een blijvend stempel heeft gedrukt op zijn leven en getuigenis.
Het was een gebeurtenis die Jezus van te voren had aangekondigd. Hij zei:

“Ik verzeker jullie: sommigen die hier aanwezig zijn zullen niet sterven voordat ze de komst van het koninkrijk van God in al zijn kracht hebben meegemaakt” (Marcus 9:1, NBV).

Duidelijke woorden en toch raadselachtig. Want op dat moment wist Petrus nog niet dat hij uitgekozen was om een van deze “sommigen” te zijn. Gedachten gingen snel door zijn hoofd. Zou hij bij zijn leven meemaken wat Jezus hier beloofde? De komst van het koninkrijk van God! De komst in al zijn kracht nog wel. Als dat zo was dan leefde hij wel in een heel bijzondere tijd.

Een paar dingen waren zeker. De discipelen verwachtten de komst van het reeds eeuwenlang aangekondigde koninkrijk van God op aarde. Het verschijnen van Jezus had hun verwachting geïntensiveerd. Petrus spitste zijn oren. Ging het binnenkort echt gebeuren? Maar hoe warende woorden van Jezus te rijmen met het feit dat niet állen deze vervulling zouden meemaken? Want Jezus had gezegd:

sommigen zullen het meemaken.

Dat maakte het eveneens raadselachtig. Het koninkrijk zou toch wereldomvattend zijn?

Ik denk dat Petrus uren heeft liggen nadenken over deze woorden van Jezus. Zijn medeapostelen zullen ook wel wakker hebben gelegen. Zes dagen later nam Jezus Petrus (de eerste die wordt genoemd), Jakobus en Johannes met zich mee een hoge berg op, waar ze helemaal alleen waren. Toen gebeurde het.

“Voor hun ogen veranderde hij van gedaante, zijn kleren gingen helder wit glanzen, zo wit als geen enkele wolwasser op aarde voor elkaar zou kunnen krijgen” (Marcus 9:2,3).

Het was geen droom, evenmin een visioen. Het was werkelijkheid. Toen ook nog Elia en Mozes verschenen, werden zij door schrik overweldigd. Petrus wist met de situatie geen raad en wilde drie tenten opslaan, een voor Jezus, een voor Mozes en een voor Elia. Toen maakte God een einde aan hun onzekerheid. De schaduw van een wolk viel over hen en uit de wolk klonk een stem:

‘Dit is mijn geliefde Zoon, luister naar hem!’ (Marcus 9:7).

Ze keken om zich heen en zagen niemand meer, behalve Jezus. God deed de gedaante van zijn geliefde zoon veranderen. De drie intimi van Jezus waren getuige van een fenomenale voorproef van het verheerlijkte lichaam van hun Meester. In dat onsterfelijke lichaam zal Jezus straks als koning op aarde heersen! Het is dan ook niet zonder betekenis dat zij aan niemand mochten vertellen wat ze hadden gezien voordat de Mensenzoon uit de dood zou zijn opgestaan. De gebeurtenis van de verheerlijking op de berg, of preciezer gezegd Jezus’ vlak daaraan voorafgaande aankondiging van zijn verwerping en dood, markeert een belangrijke overgang in het evangelie volgens Marcus. Tot Marcus 8:31, waar Jezus zijn discipelen voor het eerst bekend maakt dat hij veel zou moeten lijden, ligt het accent op de autoriteit van Jezus.

In het allereerste vers staat:

“Het begin van het evangelie van Jezus Christus, Zoon van God”.

Jezus is de langverwachte zoon in Israël die komen zou. Na zijn doop door Johannes de Doper verkondigde Jezus het goede nieuws:

“De tijd is aangebroken, het koninkrijk van God is nabij: kom tot inkeer en hecht geloof aan dit goede nieuws” (Marcus1:15).

De hoorders van Jezus’ verkondiging leefden in een bijzondere tijd. Het was de vervulde tijd, want het koninkrijk van God was nabijgekomen. Er leek niets veranderd, want de mensen zagen nog steeds overal Romeinse soldaten die het land bezetten, om zich heen. Maar er was ook een andere opvallende figuur het land binnengekomen: Jezus.
Jezus zei dat een Rijk van een totaal andere signatuur nabij was gekomen. Wanneer de mensen goed op Jezus hadden gelet, dan hadden zij kunnen zien dat het centrum van Gods rijk in hun midden stond: Jezus was het koninkrijk in hoogsteigen persoon. Vandaar de mooie opening van het evangelie van Marcus:

Begin van het evangelie van Jezus Christus.

Jezus bracht overal in het land het goede nieuws. En hij deed dit met overtuigend gezag. Hij genas mensen die leden aan psychische ziekten, aan ‘huidvraat’, aan verlamming, aan bloedverlies, en hij wekte zelfs doden op. Of dat nog niet genoeg was deed hij de storm op het meer van Galilea bedaren en wel zo indrukwekkend dat het wateroppervlak onmiddellijk zonder rimpelingen was. Misschien was het summum van de doorbraak van het koninkrijk wel gelegen in het feit dat Jezus vijfduizend mensen van brood voorzag, nadat de discipelen met moeite vijf broden hadden gevonden. Na de maaltijd haalden de leerlingen de overgebleven stukken brood op, waar wel twaalf manden mee konden worden gevuld (Marcus 6:43). Twaalf manden! Symbool van de twaalf stammen van Israël? Die wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging deed denken aan een andere wonderbaarlijke broodvoorziening: het manna in de woestijn. Daarna genas hij iemand die doof was en gebrekkig sprak. Er staat:

“Meteen gingen zijn oren open, zijn tong kwam los en hij kon normaal spreken” (Marcus 7:35).

Jezus liet het niet bij één wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging, maar gaf een herhaling als tweede teken (Marcus 8:6). De maaltijd begon met zeven broden en aan het eind haalden de leerlingen op wat er van het eten overschoot: zeven manden vol. Zeven manden! Symbool van volmaaktheid? Jezus is het brood des levens. Niet alleen voor Israël, maar ook voor allen buiten Israël die in hem geloven en hem volgen. Een aantal decennia later schreef Petrus een bemoedigende brief aan medebroeders en zusters, die hetzelfde kostbare geloof hadden ontvangen als hij en zijn mede apostelen. Hij schreef:

“Toen wij u de glorierijke komst van onze Heer Jezus Christus verkondigden, baseerden wij ons niet op vernuftige verzinsels – integendeel, wij hebben met eigen ogen zijn grootheid gezien. Want hij ontving van God, de Vader, eer en luister, toen de stem van de majesteitelijke luister tegen hem zei:

‘Dit is mijn geliefde zoon, in hem vind ik vreugde.’

Die stem hebben wij zelf uit de hemel horen klinken toen wij met hem op de heilige berg waren (2 Petrus 1:16-18).

In onze tijd horen wij geregeld dat het mooie verhaal van de gekruisigde en opgestane Jezus niet op de werkelijkheid is gebaseerd. Daarom is het goed om het getuigenis van de apostel Petrus te laten klinken in een wereld waar de twijfel en het ongeloof hebben toegeslagen. Petrus steekt de gelovigen een hart onder de riem:

“U doet er goed aan uw aandacht altijd daarop gericht te houden, als op een lamp die in een donkere ruimte schijnt, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten” ( vers 19).

De wereld zegt dat het evangelie een verzinsel is. Petrus draait het in feite om:

wat de ontkennende wereld beweert is een verzinsel.

In het Grieks schreef de apostel:

wij zijn geen vernuftig gevonden mythen nagevolgd.

Sommige moderne theologen lezen de Bijbel alsof het evangelie (niet) waar gebeurd is. Zij vinden dat de ‘kerk’ alleen kan overleven bij een prediking die zich richt op een verbeelding van de werkelijkheid, niet door uit te gaan van het echt gebeurde verhaal van Jezus’ dood en opstanding. Zij schijnen liever in een sprookjeswereld te leven dan te kiezen voor Jezus Christus. Daarmee komen zij in feite in opstand tegen God die zijn zoon heeft gegeven!

Petrus schreef:

“Geliefde broeders en zusters,dit is al de tweede brief die ik u schrijf. Met beide wil ik u tot een helder inzicht brengen, en wel door u te herinneren aan de woorden die de heilige profeten destijds hebben gesproken en aan het gebod van onze Heer en redder dat uw apostelen u hebben doorgegeven. Vergeet vooral niet dat er aan het einde van de tijd spotters zullen komen, die hun eigen begeerte volgen en smalend vragen:

‘Waar blijft hij nu? Hij had toch beloofd te komen?’

Gods belofte is vast en zeker.

“Maar wij vertrouwen op Gods belofte en zien uit naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont” (2 Petrus 3:13).

Petrus bedoelt met “een nieuwe hemel en een nieuwe aarde” niet een denkbeeldige wereld waar onsterfelijke zielen leven. Petrus wist maar al te goed dat deze uitdrukking in het Oude Testament betrekking heeft op een nieuwe samenleving op aarde (zie bijvoorbeeld Jesaja 2:2). Jezus had dit in zijn eerste onderrichting op de berg reeds aangekondigd:

“Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten” (Matteüs 5:5).

De ervaring van de van gedaante veranderde Jezus op de berg, was de zekerheid waarop Petrus zijn geloof baseerde. Dat gaf hem ook de kracht en de moed om geduldig de terugkomst van zijn Heer uit de hemel te blijven verwachten. En hij spoorde zijn medegelovigen aan:

“Omdat u hiernaar uitziet, geliefde broeders en zusters, moet u zich inspannen om smetteloos, onberispelijk en in vrede door hem te worden aangetroffen” (2 Petrus 3:14).

Hij schrijft verder:

“Bedenk dat het geduld van onze Heer uw redding is” (vers 15).

De term ‘redding’ is veel meer omvattend dan vergeving van zonden. Redding houdt ook voor de discipelen een lichamelijke verandering in. Hun lichamen zullen onsterfelijk worden gemaakt. Zij zullen wonen op de aarde die nieuw zal worden gemaakt. Petrus had dat al vanaf het begin verkondigd:

“Dat is Jezus, die in de hemel moest worden opgenomen tot de tijd aanbreekt waarover God van oudsher bij monde van zijn heilige profeten heeft gesproken en waarin alles zal worden hersteld” (Hand.3:21).

Dit herstel beantwoordt geheel aan Gods voornemen, dat Hij al vóór de schepping van de wereld had. De Bijbel is geschreven om ons dit herstel voor ogen te doen houden. Het herstel zal de aanvankelijke verwachtingen van Petrus verre overtreffen – en ook die van ons!

M.R.

Geplaatst in Geschiedenis, Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua, Wereld | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Naar het einde van het jaar 2018 toegaand

Beste lezers,

Wij hopen dat u genoten hebt van het aanbod dat u hier kon vinden. Wij hopen dat de ecclesia site  ook uw aandacht mocht krijgen. Aldaar kon u dan ook nieuws over onze werking in België en andere landen vernemen. Zo zal u hebben kunnen merken dat wij weer eens niet stilgezeten hebben. Ons predikingswerk is (ferm) uitgebreid geworden.

In eigen land kregen wij wel niet zo veel aandacht als wij wel durfden hopen. Wij vonden wel enkele nieuwe lezers voor onze papieren uitgave “Met Open bijbel” alsook mochten wij hier in België enkele boekjes bezorgen voor geïnteresseerde ogen. Dat is wel positief.

Omtrent onze bijeenkomsten hebben wij slecht nieuws gekregen kwestie onze weekend bijeenkomsten in Heverlee. Daar kunnen wij namelijk niet meer terecht doordat de ruimte nu verdeeld geworden is tussen Starbucks en Burger King. Wij moeten dus het onderspit delven voor de consumptiejagers. Bij de inzet van het nieuwe academie jaar hebben wij dan gekozen om in de Warande te Tervuren samen te komen en/of bij broeder Marcus thuis. De Warande is echter niet ideaal. Dus hopen wij op een andere en/of betere mogelijkheid.

Financieel gaat het ook niet zo ideaal. Ons negatief groeit steeds maar aan. Broeder Marcus en broeder Steve steken al heel wat private middelen in de werking van de ecclesia (huurgelden, internetvoorzieningen, transport-en portokosten), maar deze privé fondsen kunnen natuurlijk niet voor alles aangesproken worden. Het zou al een hulp zijn indien wij wat giften uit België konden krijgen. Voor het ogenblik zijn de Belgen op dat vlak stil gebleven en zijn er nog maar enkel uit Engeland en Nederland bijdragen gekomen om ons uit de nood te helpen.
Indien u ons wil steunen kan dat steeds op de Argenta rekening: BE37 9730 6618 2528 met melding “Werking Christadelphians”.

Om het jaar mooi af te sluiten hebben wij op de ecclesia site een speciale reeks gepubliceerd die tot in Januari loopt en de sleutelpunten van onze gemeenschap weergeeft. Hopelijk kan dat meer interesse opwekken en zullen meerdere mensen ons ook beter kunnen leren kennen.

Voor 2019 hopen wij dat er wat betere tijden aanbreken op economisch en op pastoraal vlak.

Voor nu wensen wij u een aangenaam einde jaar en een vreugdevolle start van het nieuw burgerlijk jaar.

Geplaatst in Aankondiging, Christadelphian, Geschiedenis, Kerkopbouw | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

CALS publications for 2019

CALS has recently undertaken a major re-write of some of our trusted booklets. The text has been brought up to date, and the address and contact details have been updated.

We recommend:
• The God of the Bible (32 pages) – a comprehensive look at what the Bible says about God.
• Is there really Life after Death? (17 pages) – our beliefs are clearly set out about this important subject.
• Israel – Key to World Peace (19 pages) – showing God’s work with Israel – past,
present and future!
• Why you can believe the Bible – reasons to accept that this Holy Book is indeed “inspired by God”.

Our CALS booklets are designed as easy reading, and are suitable for first-time enquirers. We are most grateful to the CMPA for their list of booklets, which are able to deal in more depth with our first principles.

May we suggest that ecclesial literature displays include a selection of both publications?

Booklets (Postage extra)

A Better Way 75p
A Time for Peace 75p
Better the Devil you know 75p
Bible Baptism – A life changing decision 70p
Bible Prophecy 40p
Elections – Who deserves your vote? 50p
Evolution or Design 75p
Introducing the Christadelphians 40p
Israel – God’s Living proof 75p
Israel – Key to world peace 40p
Is there really life after death? 50p
The Bible and Medicine 75p
The Bible is True 75p
The Book of Books (for young people) 30p
The Case for Christianity 40p
The End of the world is near 50p
The God of the Bible 40p
The Problem of Suffering 50p
The Resurrection of Jesus Christ 50p
Understanding Bible Words 75p
What’s so special about Jesus Christ 40p
Why you can believe the Bible 50p
Life’s Biggest Questions (Book) £1.50p

Orders to be placed with:

Christadelphian ALS, 404 Shaftmoor Lane, Hall Green, G.B. BIRMINGHAM B28 8SZ

(tel. 0121 777 6328; e-mail: cals@thechristadelphian.com).

Geplaatst in Announcements and Statements, Publications, Publikaties | Tags: | Een reactie plaatsen

Toekomstverwachting nog steeds onder vuur

Één van de bijzondere geloofspunten van onze Broedergemeenschap is onze hoop op de wederkomst van Jezus. Ook al weten wij niet wanneer dit zal zijn, blijven wij hoopvol daar naar uitkijken en proberen wij de signalen er van op te vangen.

Wegens onze hoopvolle gedachte betreft de komende eindtijd worden wij dikwijls schuin bekeken en bespot.

Voor elke rechtgeaarde christen is deze toekomstverwachting is van de grootste betekenis, maar zij ligt ook steeds weer onder vuur. Ongelovigen vragen cynisch:

„Waar blijft die beloofde toekomst?”

En ze geven meteen zelf het antwoord dat daar helemaal niets van terechtkomt.

Tegen het eind van de eerste eeuw na Christus’ geboorte besefte de toenmalige gemeente dat zij zich moest instellen op een langere wachttijd. Sommigen konden dat moeilijk verwerken en voelden zich zelfs gedesillusioneerd. Zo vormden ze een gemakkelijke prooi voor verleiders en dwaalleraars. Dezen treffen de gemeente van Christus in het hart door een levensgroot vraagteken te zetten achter de christelijke hoop.

„Jullie zitten heel naïef te wachten op iemand die nooit komt. Jezus houdt zich niet aan de afspraak. Er komt van al Zijn mooie beloften niets terecht!”

Deze ongeloofstaal is in 2018 nog dagelijks te horen via de media, de literatuur en ook in zogenoemde moderne theologie. Het zaad van de twijfel wordt breeduit gezaaid. Wanneer wij op de tekenen van de eindtijd wijzen zeggen de spotters zeggen dat er steeds aardbevingen en oorlogen zijn geweest. Zij vergeten echter hierbij na te gaan welke de intensiteit er van was.

Van de ongelovigen zijn er bij die vinden dat God wel wat meer vaart zou mogen gebruiken bij Zijn verlossingsplan. Wij geven toe dat het voor gelovigen en ongelovigen soms moeilijk te vatten is hoe God werkt en de mensheid gebruikt in een wereld die zij zelf niet kunnen vatten.

In zijn Woord, de Bijbel, laat de zoon van God weten dat

De dag des Heeren zal komen als een dief in de nacht, onverhoeds en onverwachts.

Zoals een inbreker zijn bezoek niet van tevoren aankondigt, zo zal de verschijning van Christus de ongelovige en onbekeerlijke wereld plotseling overvallen. Zeker, er zijn wel ”tekenen der tijden”. Maar de jongste dag berekenen, kan geen mens. Spotters zeggen dat alles bij het oude blijft en het leven gewoon z’n gangetje gaat.
Wel, Christus zal komen op zo’n dag waarop het leven gewoon z’n gang gaat! Dat heeft hij zelf voorzegd.

Zij die geloven in Jezus Christus moeten ook hun vertrouwen in deze zoon van God schenken en beseffen dat zelfs hij niet de dag van zijn terugkomst wist. Hij ook had er op moeten vertrouwen dat God hem uit de doden zou opwekken. Ook voor hem was dat een onbekend gegeven, van wat er na zijn dood zou gebeuren. Ook hij moest drie dagen in de hel (het graf) verteoven vooraleer god hem uit de doden oprichtte.

Wij kunnen er op aan dat Jezus in het Plan van God paste en nog steeds past. alleen moeten wij zoals Jezus dat zelfde vertrouwen in God hebben als hij: geloven dat er een mogelijkheid is op wederopstanding uit de doden, ook voor ons. Jezus heeft de weg vrij gemaakt en zal op een zeker ogenblik komen om de doden uit het graf op te roepen en te beoordelen.

Maar voor het zo ver zal zijn zullen er dagen van tekenen zijn. En als wij goed de Bijbel lezen en op dat Woord vertrouwen, mogen wij er zeker van zijn dat die bepaalde tijden reeds zijn aangebroken.

+

Vindt ook om te lezen

  1. Een goddelijk Plan #3 Vervolmaking volgens blauwdruk
  2. Schapen en bokken 3 Addendum 1: Tweede kans
  3. Verzoening en Broederschap 7 Eén zijn
  4. Is er een komende Eindtijd
  5. Voortekenen voor Jezus wederkomst
  6. Hoe de Satan vandaag rond toert
  7. Newsweek vraagt zich af of wij nog onwetend willen houden
  8. Laatste dagen omroepers
  9. Doemdagscenarios
  10. Visie op Jezus’ wederkomst van invloed op vraag hoe met deze aarde omgaan
  11. De Wederkomst en de eindtijd #1 Dit geslacht zal geenszins voorbijgaan
  12. De Wederkomst en de eindtijd #2 Blik op de nabije toekomst
  13. De wederkomst en de eindtijd #3 Let op de Vijgeboom
  14. De Wederkomst en de eindtijd #4 De komende toorn
  15. De Wederkomst en de Eindtijd #5 De Verlosser uit de hemel
  16. De Wederkomst en de eindtijd #6 De Dagen van Noach en Lot
  17. De nacht is ver gevorderd 3 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 2 Wat betekent dit alles?
  18. De nacht is ver gevorderd 4 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 3 Hoe pakken we het aan?
  19. De nacht is ver gevorderd 17 Studie 3 Lessen uit het verleden 6 Wat er van ons wordt verwacht
  20. De nacht is ver gevorderd 18 Studie 3 Lessen uit het verleden 7 Conclusie
  21. Oorlog in kerkenland
  22. Tekenen der Laatste Dagen
  23. Lucas 21, 25-36 toegelicht door Augustinus
  24. Toename van aardbevingen
  25. Eindtijd (Christadelphian Ecclesia article) + Eindtijd (on Christadelphian Our World)
  26. Blijf waakzaam nu einde nabij komt
  27. De Knecht des Heren #2 Gods zwaard en pijl
  28. De Knecht des Heren #5 De Gezalfde gezant
  29. Wereld waarheen? #2 Gebed om de komst van de koning
  30. Wereld waarheen? #3 De Wortelscheut van David
  31. Wereld waarheen? #4 Het Lied van de Serafs
  32. De Dag is nabij #1 Voortdurende moeilijkheden
  33. De Dag is nabij #2 Bruikbare informatie
  34. De Dag is nabij #3 Niet laten verrassen
  35. De Dag is nabij #8 Overzicht
  36. De Kerk waar de mens der wetteloosheid zich nestelt
  37. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is
  38. Uitkijkend naar 2017 en aankomende tijden
  39. Dr. Visser bekijkt de eindtijd
  40. Moeten Christenen over zich heen laten walsen
  41. Wordt verlicht met betrekking tot de betekenis van de tijd waarin we nu leven
  42. Tekenen van de laatste dagen wanneer moeilijke tijden zullen komen
  43. Geroepenen ontkomen
  44. Messiaanse tijd

+++

Ter bedenking:

Wie zal het laatste woord over deze aarde spreken
Getergd door onwil en door ongeloof
Door een volk dat van al Zijn paden is geweken
Voor al Zijn woorden van liefde doof. {Apocalyps 4}

Geplaatst in Bedenking, Broeders, Christadelphian, Christen zijn, Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua, Levensvragen, Wereld | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Samen eten, drinken en Jezus gedenken

Elkeen die zich Christen wil noemen moet zich dan ook als Christen of volger van Christus gedragen.

Zij die Jezus willen navolgen horen zoals hij met gelijkgezinden en meerdere volgers van Christus samen te komen. In “Noodzaak van trouw samenkomen” bespraken wij de eerste aspecten van dat samen komen om gezamenlijk het Woord van God te aanhoren en te bestuderen en elkaar aan te moedigen om zo samen sterk te staan in het geloof.

Het is fijn om geestelijk voedsel te ontvangen, maar een mens moet zich ook met vast voedsel voeden. Beiden kunnen echter samen verlopen.

In de eerste eeuw trachtten de volgers van Jezus beide zaken ook te verenigen.

‘Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde’. (Handelingen van de apostelen 2:46)

Één van hart en ziel aten zij bij elkaar thuis, blij en onbezorgd,

laten de apostelen dit nakomende generaties weten. Voor hen was het duidelijk dat nakomende generaties dit ook zo zouden moeten doen.

Ook al zijn brood breken en eten twee verschillende dingen worden zij toch in één adem genoemd. In die dagen hoorde dat namelijk bij elkaar. Maar het geeft wel aan dat de term ‘breken van het brood’ met name voor de ‘maaltijd van de Heer’ gebruikt werd, welke ook gekend is onder andere namen zoals Avondmaal des Heren, Agapè maaltijd, Offermaaltijd, Vredemaaltijd, Vredesmaal, Herinneringsmaal, Laatste-avondmaalviering, Avondmaal des heren of Avondmaalsviering. Men at samen en herdacht tegelijk de leermeester met het breken van een brood (en het drinken van wijn). De herdenking was onderdeel van het samenzijn waarin ook de maaltijd werd gegeten. Hoe dat dan precies gedaan werd, wordt nergens beschreven. Er is geen letterlijke handleiding voor de viering van het avondmaal.

Saai hoefde het er niet aan toe te gaan. Ook al mag het er in elk geval eenvoudig en vreugdevol aan toe gegaan zijn, werd er met vreugde op toe gezien regelmatig zo samen te komen en het laatste avondmaal te herdenken. Uit de geestelijke en wereldse geschriften kunnen wij vernemen dat dit geen eenmalig gebeuren per jaar was, maar meerdere malen per jaar plaats greep. Ook beperkte het zich niet tot de sabbat of tot de dag na de sabbat (de zondag). Zulke bijeenkomsten konden eender welke dag van de week plaats grijpen. Wel weten wij ook dat in de eerste jaren de Joden meestal eerst naar de tempel of synagoge gingen (op de Sabbat), om vervolgens de volgende dag ook samen te komen met de goyim of niet-joden.

Die bijeenkomsten van navolgers van Christus (nu christenen genoemd) brachten meerdere mensen, van verscheidene culturen en klasse bijeen om lekker gezellig samen te zijn en om naast te babbelen over koetjes en kalfjes het Woord van God door te nemen en samen God te prijzen.

Naast het lekker keuvelen en wat eten en drinken, kwam er een moment van bezinning en aandacht voor de handelingen die Jezus had gedaan tijdens het laatste maal dat hij en zijn vertrouwelingen samen hadden in de bovenkamer te Jeruzalem op 14 Nisan. Ook al kwam er daarna een minder fijne gebeurtenis besefte iedereen dat het in herinnering genomen avondmaal een vreugdemaal was.

Er werd nooit gedacht dat men werkelijk een stuk van Jezus aan het eten was of werkelijk zijn bloed aan het drinken was. Bloed eten werd trouwens als een niet te doene zaak aanschouwd. Het breken van het brood en het drinken van de wijn stonden symbool voor het breken van Jezus’ lichaam en het vergieten van zijn bloed als een offerlam ter vergeving van de zonden.

Het deelnemen aan die handeling die eveneens op de laatste samenkomst met Christus voor zijn dood plaats greep, laat ons die avond en dat andere moment dat Jezus het brood brak terwijl hij de woorden sprak

“Dit is mijn lichaam”

Jezus vroeg ook die handeling meermaals te herhalen om hem te gedenken. Dat is één van die vele opdrachten die Jezus aan zijn volgeling heeft mee gegeven. als wij ons Christen willen noemen is dat dan ook een taak die wij op ons moeten nemen, samenkomen om Jezus en  zijn offerdaad te gedenken.

Laten wij daarom niet nalaten regelmatig te verzamelen om die acties te voltooien.

+

Voorgaande

Voor hen die met vele vragen zitten

Gods volk onderweg – Het leven in de gemeente

Verlossing #2 De Bijbelse oplossing

Het Avondmaal des Heren

Gods vergeten Woord 5 Verloren Wetboek 4 De ‘katholieke’ kerk

Gods vergeten Woord 16 Brood en wijn 1 Schendingen van het Oude Verbond

Gods vergeten Woord 16 Brood en wijn 3 Christus’ vlees en bloed

Gods vergeten Woord 16 Brood en wijn 4 Zo dikwijls gij dit doet

Gods vergeten Woord 16 Brood en wijn 5 Gemeenschap

Gods vergeten Woord 19 Het Lichaam van Christus 3 Gezamenlijke dienst

Redding, vertrouwen en actie in Jezus #6 Samenhoren

Andere Schapen

Samen komen in huizen

Noodzaak van trouw samenkomen

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #13 Hutterieten of Hutteriaanse

Broeders, Boheemse Broeders en Broederschap van eenheid

16° Eeuwse Broeders in Christus

++

Vindt verder ook om te lezen

  1. Jehovah steile rots en vesting, bron van inzicht
  2. Godsdienstbeleving
  3. Godsdienstbeleving van christenen
  4. Aanbidden, Aanbidding, Eredienst en Gebed
  5. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #5 Gebed #3 Aanroepers van God
  6. Woorddienst of aanbiddingsdienst
  7. Samen deel uitmakend van het Lichaam van Christus
  8. Joodse Wetten en Wetten voor Christenen
  9. Openbare Samenkomsten
  10. Geestelijke vorming tot heiligheid #3
  11. Volharden in het Avondmaal regelmatig vieren
  12. Communie en dag des Heren
  13. Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen
  14. Jezus laatste avondmaal
  15. Op de eerste dag voor matzah
  16. Een Groots Geschenk om te herinneren
  17. Donderdag 9 April = 14 Nisan en Paasviering 11 April
  18. 14 Nisan een dag om te herinneren #2 In Jezus tijd
  19. Het Avondmaal des Heren – Hoe vaak dient het te worden gevierd?
  20. Een Feestmaal en doodsherinnering
  21. Belangrijkste weekend van het jaar 2016
  22. Het meest speciale weekend van 2018
  23. Brood en leven
Geplaatst in Christen zijn, Godsdienst, Kerkopbouw | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Noodzaak van trouw samenkomen

Na dat Jezus deze wereld had verlaten en hulp van boven over de apostelen had laten komen, durfden dezen hun angst opzij schuiven en weer uit gaan om mensen op te roepen om samen te komen in de naam van de Heer.

In vele hedendaagse kerkgemeenschappen kunnen wij niet zo veel terug vinden dat past in het beeld van die eerste eeuw samenkomsten.

De eerste kerk of ‘samenkomst van gelovigen in Christus’ concentreerde zich op de Hebreeuwse Geschriften en op de leringen van de Nazareense leermeester Jeshua (Jezus Christus).

In wezen zou het onderwijs van de apostelen moeten overeen komen met wat wij nu beleven in onze omgang met de Bijbel: bijbellezen, preek, bijbelstudie, gespreksgroep.
Uit een heel aantal teksten (Handelingen van de apostelen 2:24,46; 5:21,25,42) weten we dat de apostelen dagelijks onderwijs gaven. In het begin waren zij nog welkom bij hun Joodse medebroeders en kwamen zij dan ook samen in de synagogen waar zij ook met niet-volgers van Jezus discussieerden. Toen er echter meer niet Joden zich bij hun gemeenschap voegden werden de volgers van Jeshua (of Jeshuaisten) niet gegeerd en uitgesloten van de Joodse tempels. De Joodse volgers van Jezus bleven nog een lange tijd ook naar de tempel gaan naast hun bijeenkomsten bij mensen thuis.

Wij komen tegenwoordig in de praktijk niet meer dagelijks bij elkaar, zoals de gemeente toen. Maar voor ons zijn er ook genoeg mogelijkheden om op de een of andere manier dagelijks omgang met de Bijbel te hebben.

Broeders in Christus zien er op toe om zich dagelijks geestelijk te voeden met het Woord van God. Zij beseffen dat Dàt de leidraad in hun leven moet zijn. Beseffende dat wij door de wereld ergens wel gebonden zijn met wereldse noodzakelijkheden (huisvesting en voedsel kunnen betalen) verwaarlozen Broeders in Christus het geestelijke voedsel niet. Als ware gelovigen trachten zij volgens de Wil van God te leven en Jezus zijn opdrachten ook na te leven. Zo nemen de gelovigen zoals de vroegere eerste christenen de gelegenheid om lief en leed met elkaar te delen, elkaar te bemoedigen in de dagelijkse strijd en voor elkaar te bidden. Doordat men elkaars zorgen en elkaars blijdschap deelde, was er ook alle aanleiding om voor elkaar te bidden en te danken, ook dat horen wij vandaag nog steeds te doen.

In de Handelingen van de apostelen kunnen wij lezen dat de volgers van Jezus regelmatig samen kwamen.

‘Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde’. (Handelingen 2:46)

Eensgezind in eenheid met Jezus zoals deze één was met zijn hemelse Vader, moeten wij vandaag ook nog steeds in eenheid samen komen, het vergaderen niet nalatend, er steeds op toeziend dat iedereen voldoende geestelijk voedsel krijgt en voldoende aangemoedigd wordt om in geloof verder door het leven te gaan, waarbij deze zich steeds onder controle houdt om volgens de leefregels van Christus te leven.

25 En laten we niet wegblijven uit onze bijeenkomst, zoals sommigen van jullie gewend zijn te doen. Maar we moeten elkaar blijven aanmoedigen om te leven zoals God het wil. Want de laatste dag komt eraan. (Hebreeën 10:25 BasisBijbel)

+

Voorgaand

Voor hen die met vele vragen zitten

Gods volk onderweg – Het leven in de gemeente

Gods vergeten Woord 16 Brood en wijn 1 Schendingen van het Oude Verbond

Gods vergeten Woord 16 Brood en wijn 4 Zo dikwijls gij dit doet

Gods vergeten Woord 19 Het Lichaam van Christus 3 Gezamenlijke dienst

Redding, vertrouwen en actie in Jezus #6 Samenhoren

Samen komen in huizen

Vervolg: Samen eten, drinken en Jezus gedenken

++

Aansluitende lectuur

  1. Jehovah steile rots en vesting, bron van inzicht
  2. Echte boodschap van redding niet ver te zoeken
  3. Een samenkomst of meeting
  4. Vergadering – Meeting
  5. Openbare Samenkomsten
  6. Verzoening en Broederschap 2 Uit de eigen cocon stappen
  7. Niet toegeven aan de wereld
Geplaatst in Bijbelonderzoek, Broeders, Christen zijn, Godsdienst, Kerkopbouw, Wereld | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Hij zag hem liggen

Jezus heeft tijdens zijn predikingswerk in Israël veel tegenwerking ondervonden van Joodse leiders die niet in hem geloofden. Zij stelden hem strikvragen om een grond van beschuldiging te kunnen vinden. Hun doel was hem uit de weg te ruimen. Het is boeiend te zien hoe Jezus de gemene strikvragen pareerde. Door hierop te letten, leren wij Jezus veel beter kennen. Hij stond in het volle leven en was net als wij onderhevig aan verzoekingen en aanvechtingen. Wel had hij door zijn affiniteit met de Vader een volmaakt inzicht in de betekenis van de Thora.

Eens kwam er een Thorageleerde naar Jezus toe. Deze wilde Jezus op de proef stellen. Hij kwam dus niet om lering van Jezus te ontvangen, maar om hem op een ondoordachte uitspraak te vangen. De vraag leek heel onschuldig.

“Meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwige leven?”
(Lucas 10:25).

De wetgeleerde moet rekening hebben gehouden met de mogelijkheid dat Jezus een verkeerd antwoord zou geven. Dat gebeurde echter niet, want Jezus wist wat er in mensen omging en zijn wijsheid was indrukwekkend. Jezus nam de regie over en liet de wetgeleerde zelf het antwoord geven. De rabbijn antwoordde:

“Heb deHeer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw kracht en met heel uw verstand, en uw naaste als uzelf”.

Jezus zei: “U hebt juist geantwoord”.

Maar het fijne in de woorden van Jezus was gelegen in de staart van wat hij zei:

“Doe dat en u zult leven”.

Liefhebben van God en liefhebben van onze naaste, dáár gaat het om! De wetgeleerde wilde het Jezus moeilijk maken, maar nu kreeg hij het zelf moeilijk. Hij wilde zich rechtvaardigen en zei:

“Wie is mijn naaste?”.

Die vraag stelde Jezus als de ware rabbijn in de gelegenheid de wetgeleerde een belangrijke les te leren. De wetgeleerde moest terug naar de schoolbanken en Jezus stond voor de klas. Niet als een professor maar als de vleesgeworden Thora.

De parabel van de goede Samaritaan, 18e eeuw, Messina, Chiesa della Medaglia Miracolosa, Casa di Ospitalità Collereale

Jezus vertelde hem een verhaal over iemand die van Jeruzalem naar Jericho reisde, en onderweg werd overvallen door rovers, die hem zijn kleren uittrokken, hem mishandelden en hem daarna halfdood achterlieten. Meestal was het heel erg stil op deze weg, die slingerend naar beneden liep. Laat nu toevallig een priester langskomen. Hij zag het slachtoffer liggen en wilde niet met het leed worden geconfronteerd. Hij liep met een grote boog om hem heen. Laat er nu ook een Leviet langskomen.
Maar bij de aanblik van het slachtoffer liep ook hij met een grote boog om hem heen. Ik  weet niet precies wat er in die mannen omging. Misschien wilden zij zich niet verontreinigen aan een dode om dienst te kunnen doen in de tempel. Dat zou kunnen getuigen van hun trouw aan de wet. Maar het gewichtigste van de Thora hadden zij niet begrepen: barmhartigheid bewijzen. Een door hen verguisde Samaritaan was ook op
reis. Deze zag de halfdode man liggen en hij kreeg medelijden met hem Zijn medelijden bracht hem bij de man. Het was juist zijn mededogen met het slachtoffer dat de afstand tussen hem en de ongelukkige reiziger verkleinde. De Samaritaan vereenzelvigde zich met het slachtoffer.
Hij ging naar de gewonde man toe, goot olie en wijn over zijn wonden en verbond ze. Hij zette hem op zijn eigen rijdier en bracht hem naar het logement, waar hij voor hem zorgde. De volgende morgen gaf hij twee denarie aan de eigenaar en zei:

“Zorg voor hem, en als u meer kosten moet maken, zal ik u die op mijn terugreis vergoeden”.

Jezus vroeg toen:

“Wie van de drie is volgens u de naaste geworden van het slachtoffer van de rovers”

De woorden “volgens u” waren bewust door Jezus gekozen. De wetgeleerde was eerlijk genoeg om het goede antwoord te geven:

“De man die medelijden met hem heeft getoond”.

Jezus zei daarop:

“Doet u dan voortaan net zo”.

De toepassing hield in dat deze wetgeleerde óók Jezus moest liefhebben! Want was het toevallig dat Jezus een Samaritaan nam als voorbeeld van barmhartigheid? Werd Hij, die kwam om het verlorene te redden, niet beschimpt door de Joden dat Hij een Samaritaan was en bezeten (Joh. 8:48)? Hij is dus zelf die barmhartige Samaritaan!

Behoren wij niet allemaal de naaste te zijn voor slachtoffers, net als Jezus? En zijn wij niet allemaal gelijk aan het slachtoffer dat hulp nodig had? Hij van voorbijgangers, wij van Jezus in ons stervensproces ten gevolge van de zonde?

Bijbelcitaten uit de NBV
M.R.

+

Voorgaande

Betreffende het spirituele lichaam

De Taal van de Bijbel, producten van hun tijd – liefde en geloven

Materialisme, “would be” leven en aspiraties #8

Gods vergeten Woord 15 Schepping 7 Vreze des Heren

Gods vergeten Woord 18 De Wet van Christus 1 Wet van Mozes

Gods vergeten Woord 18 De Wet van Christus 2 Jezus en de Wet

Gods vergeten Woord 21 Intro: In de wereld maar niet van de wereld

Gods vergeten Woord 25 Varen op Bijbels Kompas 1 Intro Afstemmen op principes

Gods vergeten Woord 25 Varen op Bijbels Kompas 3 Een goede en rechtvaardige wet

Jy moet jou naaste liefhê soos jouself

De nacht is ver gevorderd 24 Studie 4 Zorg voor de naaste

Hermeneutiek om uit te dragen #8 Tegenspraak

Hermeneutiek om uit te dragen #10 Verkondigen

Verlossing #9 De enige weg

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #4 Volgelingen van Jezus

++

Aangeraden aanvullende lectuur

  1. Geestelijke energie noodzakelijk voor de mens
  2. Woord zonder boeien vol van kracht
  3. God liefhebben en Bekommeren om je medemensen
  4. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #3 Stem van God #6 Woorden tot voedsel en communicatie
  5. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #4 Vergankelijkheid #1 Welvaart
  6. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #8 Gebed #6 Communicatie en manifestatie
  7. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #10 Gebed #8 Voorwaarde
  8. Verschil in woordbetekenis doorheen de tijd 2 Liefhebben en Geloven
  9. Jezus’ laatste reis Opgaan naar Jeruzalem
  10. Wanneer men geloof gevonden heeft door de studie van de Bijbel moet men werken van geloof verwezenlijken
  11. De aanduiding door Paulus en Jacobus van de werken die wij horen te doen
  12. Onze houding naar anderen belangrijk om te overtuigen
  13. Evangelisatie en open karakter
  14. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  15. Liefde meest krachtige en noodzakelijke component in het leven
  16. Opgepast voor oproepers tot wraak
  17. Slag om waardigheid in zuivere natuur
  18. Wapens van onze oorlogsvoering
  19. Wrok verwerpen
  20. Verzoening en Broederschap 2 Uit de eigen cocon stappen
  21. Obama benadrukt ‘wet’ dat religies samenbindt

+++

Gerelateerd

Tot hoe ver kan naastenliefde gaan en wat is echt nodig om als barmhartige Samaritaan op te treden?: Ik doneer mijn nier… of toch niet? / Kidney donation… do or don’t?

Geplaatst in Christen zijn, Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua, Levensvragen | Tags: , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Honderd jaar geleden toen men dacht een einde aan de gruwel te krijgen

Om 11 uur vandaag herdenken wij dat honderd jaar geleden na vele jaren van ongelofelijke gruwel de mensen te horen kregen dat de Grote Oorlog ten einde kwam. Het gaf hen hoop dat er nooit meer zo iets afgrijselijk zou kunnen plaats vinden.

Men had nooit kunnen denken dat zo iets verschrikkelijks zou kunnen plaats vinden. In heel wat landen hadden vele burgers totaal geen idee wat een onmenselijkheid plaats greep in de Vlaamse velden. Zij die er van terug keerden konden meestal op geen begrip rekenen. Velen van hen kwamen in een niet eindigende nachtmerrie waarbij hun geliefden geen begrip hadden voor wat zij hadden mee gemaakt en voor wat er in hen om ging.

Europa werd helemaal door elkaar geschud. Over heel Europa was er in kerken gebeden voor de strijders. Vriend en vijand smeekten dezelfde God om de overwinning. De meesten hoopten met hun gebeden en verzoekingen het heil van hun geliefden te verzekeren.
Zij vergaten dat De God boven alle goden een God van liefde en vrede is die geweld volledig afkeurt en de God van levenden wil zijn. Het is geen God die het gelijk geeft aan de sterkste.

Aan het failliet van rede en overleg viel niet langer te twijfelen toen de zomer van 1914 een heel andere warmte en licht meebracht dan de natuur normaal brengt. De hemel werd nu opgeschrikt door felle lichtflitsen en hevig gebulder.

Het von Schlieffenplan en de Franse tegenhanger Plan XVII

Sinds de onafhankelijkheid in 1830 mocht het nieuw gevormde land ‘België‘ zich beroepen op een zekere vorm van vredige samenleving. Maar het had zijn geografie niet mee. Voor eeuwen was dat grondgebied het slagveld van Europa geweest. Nu zou het niet anders worden. België lag te centraal om te kunnen hopen dat het, in geval van een oorlog tussen Frankrijk en Duitsland, buiten het wapengekletter kon blijven. Vreemd dat de Belgische overheid geen vrees had en geen voorzorgsmaatregelen trof om België te vrijwaren van een vijandelijke doortocht. De Duitse opperbevelhebber Von Schlieffen had namelijk al in 1906 een plan opgetekend om door België te trekken richting Frankrijk. Zijn opvolger Helmuth von Moltke voerde dat plan uit met een zuidwestelijke draaibeweging via België om Noord-Frankrijk in 1914 binnen te vallen.

De katholieken die sinds 1884 aan de macht waren in België zagen militairen en kazernes als verderfelijke elementen die de katholieken moesten mijden. Niet zozeer om de wapens die men moest hanteren, maar om hun vrijgevochten houding tegenover zeden. Ook vonden zij het best dat de rijke klasse zich van de loting vrij kon kopen, zodat de ‘edele’ families hun zonen niet zouden verliezen in een oneconomische activiteit.

De socialisten zagen echter het leger als een instrument van het kapitalisme en de burgerlijke macht, die hun politiek niet eens een stem wilde geven.

Het was echter vijf jaar nadat Leopold I de wet had ondertekend dat één zoon per gezin opriep voor de dienstplicht, dat vijftien klassen soldaten onder de wapens werden geroepen bij de algemene mobilisatie van 31 juli 1914.  Daarbij telden ook 11 jaargangen lotelingen, die gemiddeld veel ouder waren en vooral anders opgeleid dan de jongste categorieën dienstplichtigen. Spoedig zou blijken hoe inefficiënt het Belgisch leger wel was, met een gebrek aan reserve officieren en officieren die eerder hun uniform als pronkmiddel zagen voor hun prestigieuze baan.

België werd onder de voet gelopen en kwam niet onderuit de vele wreedheden die de Duitsers in petto hadden om hun frustraties bot te vieren in een gebied met een 750 kilometer lange frontlijn van Nieuwpoort tot aan de Zwitserse grens. Onze contreien kwamen onder een stellingoorlog in iets dat uiteindelijk zonder einde leek te komen.

Verrotting en stank doordrongen de mensen en misschien ook hun gedachten. Het was zelfs zo ver gekomen dat men eigen mensen liet doodschieten omdat zij zich terugtrokken of omdat zij niet meer durfden verder te gaan.

Gewone burgers werden in vele gevallen ook opgeëist door de bezetter. Ook door het aanslaan van voedselvoorraden en muziekinstrumenten om van het koper of brons wapens te maken, maakten ze zich onpopulair.

Even leek het of de menselijkheid verdwenen was in West-Europa, maar rond de ‘Komiteit’, zoals het gewoonlijk werd genoemd, ontstond een uitgebreid netwerk van humanitaire bijstand.

Een Britse fosgeen-bom uit de Eerste Wereldoorlog, gevonden bij de Somme in 2006

Van af september 1915 schrok de legerleiding van beide kampen, er niet voor terug om chemische wapens te gaan gebruiken. Na het chloorgas volgde het krachtiger fosgeen en in 1917 pakte Duitsland uit met het nog dodelijker mosterdgas, dat, naar de plek waar het voor het eerst opdook, Yperiet werd genoemd.

Op 11 november 1918 werd op 80 kilometer ten noordoosten van Parijs, om 5 uur ’s nachts in het wapenstilstandsrijtuig op het westelijk front nabij Rethondes (Forêt de Compiègne, Bos van Compiègne) een overeenkomst ondertekend door de militair theoreticus, generaal en commandant van de École Supérieure de Guerre  Ferdinand Foch en de Duitse delegatie, om op 11 november 1918 (“het elfde uur van de elfde dag van de elfde maand” of 11-11-11) de wapens neer te leggen. Met deze wapenstilstand eindigde het vechten op land, zee en lucht in de Eerste Wereldoorlog tussen de geallieerden en hun tegenstander, Duitsland, hoewel niet formeel een overgave.

Iedereen was er zich bewust van dat zulk een oorlog nooit meer mocht plaats grijpen.

“Nooit meer oorlog”

was een leuze die men in vele plaatsen veelvuldig te horen kreeg. Erg genoeg was er 18 jaar later weer een ernstige dreiging die in 1939 verder zou ontaarden in een tweede wereld oorlog (van 1939 tot 1945 een slachtpartij op wereldschaal tussen twee allianties: de asmogendheden en de geallieerden.).

Betreft die eerste gruwelijke oorlog van 1914-18 had de Bijbel waarschuwingen gegeven. En wie dacht dat Wereldoorlog II de laatste Grote Oorlog zou zijn zou beter kijken of die Bestseller aller tijden met zijn profetieën niet de waarheid vertelt en een licht laat schijnen op een derde maar dan wel een laatste Wereld Oorlog.

Laten wij niet vergeten welk een leed oorlog met zich mee brengt en dat in vele gevallen het na de wapenstilstand nog niet echt gedaan is. Zo was Brussel bijvoorbeeld nog tot 17 november 1918 door Duitse troepen bezet. Een revolutionaire oproer had het Duitse leger ontwricht en een soldatenraad naar Bolsjewistisch model had de Belgische arbeiders tot solidariteit opgeroepen. Ten gevolge van militaire muiterij was er in Duitsland een revolutionaire chaos ontstaan. Keizer Wilhelm II moest vluchten en vond onderdak in het neutrale Nederland.

De huidige situatie is niet bepaald een teken dat er stabiliteit is voor een vredig samengaan van alle mensen. Zij die in God geloven zouden naar Zijn geboden moeten leven en Zijn schepping moeten waarderen en in ere houden. Hierbij zou elke gelovige elke mens als een schepsel van God moeten erkennen en open staan om deze bij te staan. Haat tegen over anderen is iets dat niet in het woordenboek van een christen zou mogen staan. Een volgeling moet open staan voor anderen, welke hun afkomst of hun geloof ook moge zijn.

De Bijbel waarschuwt ons voor de komende grote strijd. Gelovigen moeten zich daar op voorbereiden, maar mogen er niet toe bijdragen om dat vreselijk gebeuren te versnellen. Zij moeten vrede in hun hart dragen en de vredesboodschap van Christus Jezus ook verder verspreiden. Als boodschappers van het Goede Nieuws of evangelie, moeten zij proberen anderen er van te overtuigen ook mee aan die vredesboodschap te werken en te streven naar een vredelievende wereld. Ook al weten wij dat wij niet zullen kunnen ontkomen aan die Grote Verdrukking of Armageddon, is het wel mogelijk om ons te sterken en voor te bereiden zodat wij en diegenen rondom ons niet al te veel zullen moeten afzien.

Laat de vrede vandaag met jou zijn terwijl je ook die miljoenen slachtoffers herdenkt die eigenlijk hun leven voor weinig nuttigs gelaten hebben. Sommigen mogen er van overtuigd zijn dat zij het leven ter verdediging van het land hebben gegeven. Maar daar zou men de vraag kunnen stellen of dat niet op een andere manier zou kunnen gebeurd zijn. Het grijpen naar wapens en het doden van mensen is vast en zeker niet de beste manier.

Ook moeten wij beseffen dat er geen vrede kan zijn zonder vrede onder religies. Daarom moet er daar eerst werk van gemaakt worden. Hierbij heeft elke gelovige zijn of haar verantwoordelijkheid te dragen. Ook al beseffen wij dat naar de eindtijd toe religies ook tegen elkaar zullen opstaan, moet de ware religie of het ware geloof sterk genoeg zijn om anderen te overtuigen van de nodige aanvaarding van elkaar en van de noodzakelijke broederlijke liefde.

Let we not forget – Laten wij het niet vergeten

+

Voorgaand

Kijkend naar het Oosten en het Westen voor Waarheid

Materialisme, “would be” leven en aspiraties #4

++

Aansluitende lectuur

  1. 11 november, al of niet vergeten #1 Tot de Industrialisatie
  2. 11 november, al of niet vergeten #2 Vanaf de Industrialisatie
  3. Omgaan met zorgen in ons leven
  4. Door moeilijkheden zien dat de bijbel waar is
  5. Christelijke Overdenking: Zijn broeder haten
  6. Wrevel vermoordt de dwaas, gramschap doodt de zot
  7. Christendom blijft van invloed
  8. Overwin het kwade door het goede
  9. Wapens van de gelovige bij voortdurend geweld
  10. Werk maken van Godsdienstvrijheid
  11. Staat Europa voor vrijheid van godsdienst
  12. Angst en verlossing van het kwaad
  13. Oproep tot inzet voor vluchtelingen en een toekomst van vrede
  14. Charis Shalom
  15. Laat de vrede vandaag met jou zijn
  16. Vredelievend
  17. God Kijkt toe
  18. Is er een komende Eindtijd
  19. Laatste dagen omroepers
  20. Doemdagscenarios
  21. Oorlog in kerkenland
  22. Geen vrede zonder vrede onder religies
  23. Moeten Christenen over zich heen laten walsen
  24. Visie op Jezus’ wederkomst van invloed op vraag hoe met deze aarde omgaan
  25. Een moment van Bezinning, even maar
  26. Getuigen van Jehovah, Data en Waarheid
  27. Wordt verlicht met betrekking tot de betekenis van de tijd waarin we nu leven
  28. Bestemde tijden
  29. Dr. Visser bekijkt de eindtijd
  30. Uitkijkend naar 2017 en aankomende tijden
  31. Tekenen van de laatste dagen wanneer moeilijke tijden zullen komen

+++

Gerelateerd

  1. Oorlog en vrede
  2. Frans Huygens en Wereldoorlog I
  3. De Fulmar Inn: Dodenherdenking 2
  4. Een flinke beloning is genoeg aanleiding voor de derde wereldoorlog
  5. Mastenbos…

+++

In het Engels aangeraden lectuur
  1. Reflections on the Great War #1 100 years on
  2. Reflections on the Great War #2
  3. The Armistice – The end of The Great War, WW1
  4. A Century On – Remember The Fallen
  5. 11 November 1918 – Not so peaceful
  6. WW1 Centenary: Staff Stories, James Horace Wright
  7. How two close friends took centre stage as the First World War ended
  8. The Guilt of November 11
  9. Armistice Day 2018: Remembering 100 Years Ago
  10. Granddad’s WWI Armistice Memoir
  11. Remembrance…..
  12. Armistice Commemorations
  13. Remembrance-day
  14. No Stone Left Alone: Montreal students lay poppies for Remembrance Day
  15. Commemorating 100 Years: The Daring Capture of Le Quesnoy by New Zealand Forces in WWI
  16. The last man
  17. Video: Remember Them All
  18. An Outbreak of Peace
  19. 2,738 reasons for peace
  20. A Hundred Years After The Armistice
Geplaatst in Bedenking, Christen zijn, Geschiedenis, Levensvragen, Religie, Wereld | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De degelijke Huisvrouw

“Een degelijke huisvrouw, wie zal haar vinden?
Haar waarde gaat koralen ver te boven.” (Spreuken 31:10)

Er is een algemene opvatting, aansluitend bij de evolutietheorie, dat de relatie tussen man en vrouw door de eeuwen heen een langzame ontwikkeling heeft gekend, en dat pas in modernere tijden het concept van het huwelijk is ontstaan. Om deze visie te steunen worden wij eraan herinnerd dat er zelfs tegenwoordig primitieve volken zijn, waar de vrouw door brute kracht genomen wordt. Als verder bewijs wordt beweerd dat onder vroegere beschavingen de vrouw slechts als slaaf en bezit van de man werd beschouwd,
en dat zij pas in de vorige eeuw economische en politieke vrijheid heeft verkregen.

De Bijbel steunt deze opvatting niet.
Integendeel, het huwelijk is begonnen met het eerste mensenpaar, en de vrouw, Eva, werd niet als slaaf of bezitting van Adam geschapen, maar als iemand “die bij hem paste”. Sterker nog, deze verhouding, die in Eden werd bevestigd, vormt het symbool van die volmaakte verhouding wanneer Christus met zijn bruid, de gemeente, wordt verenigd.
Bovendien, tonen de Schriften vele voorbeelden van vrouwen, wier verhouding met hun mannen een verantwoordelijkheid en een vermogen laten zien die ver uitgaan boven hun
positie, als wij bovengenoemde tijdschaal voor de vrouwelijke ontwikkeling zouden geloven.
Sara, bijvoorbeeld, al noemde zij haar man Abraham heer en was zij hem onderdanig, nam een zeer onafhankelijk standpunt in over bepaalde zaken, en kreeg daarvoor ook nog Gods goedkeuring (Genesis 21:12).
De vrouw van Manoach toonde in een noodsituatie een heldere intelligentie en een veel praktischer houding dan haar man (Richteren 13:22-23).
Qua karakter steekt Abigail met kop en schouders uit boven haar boerse man (1 Samuël 25).

Maar misschien is het sterkste bewijs tegen deze sociale evolutie voor wat betreft het huwelijk en de status van de vrouw, het beeld van “de degelijke huisvrouw” waarmee het
boek Spreuken eindigt (hoofdstuk 31:10-31). Het woord “degelijk” doet de volle betekenis van het Hebreeuwse woord te kort. In de NBV wordt het als “sterk’ vertaald, maar met de gedachte er achter dat de vrouw op alle fronten, geestelijk en praktisch, sterk is.
Geleerden hebben zich in het verleden het hoofd erover gebroken wie de auteur van dit stuk zou zijn.

Wie was de hier genoemde koning Lemuël? Wij weten het niet met zekerheid, maar in de Joodse Talmud maakt zijn naam deel uit van de verschillende namen van Salomo. Dat
Salomo, onder Gods leiding, de schrijver van deze ode zou zijn, lijkt zeer toepasselijk, gezien zijn grote ervaring met vrouwen.

In het boek Spreuken is deze ervaring, zowel negatief als positief, opgeschreven voor volgende generaties. Zulke uitdrukkingen als

“de vreemde vrouw… die gladde woorden spreekt”( 2:16),

“een schone vrouw zonder verstand”(11:22),

en

“de vrouw, die een valstrik is en wier hart een net is, wier handen boeien zijn” (Prediker 7:26),

komen uit het hart van een koning, die “zevenhonderd vorstinnen en driehonderd bijvrouwen” had (1 Koningen 11:3). Zij gelden als waarschuwingen voor de jonge man die zijn levensloop als volwassene begint.

Toch kan effectief onderricht nooit uitsluitend negatief zijn. De jeugd heeft behalve waarschuwingen ook opwekking nodig, een ideaal om na te volgen. Dit ideaal vinden wij hier aan het eind van het boek Spreuken. Als Salomo, ondanks al zijn wijsheid en alle gelegenheid die hij heeft gehad, dat nooit heeft ervaren, zou dat gebrek hem des te duidelijker hebben gemaakt, welke realiteit en schoonheid hij had gemist.

De woorden van Koning Lemuël verdienen ook onze aandacht. Of wij nu al getrouwd zijn, of nog op weg daarheen, zij kunnen ons inspireren en tegelijk terechtwijzen. Hoe gezegend is de man wiens vrouw de karaktereigenschappen toont, die hier genoemd worden:

voorzienigheid, samenwerking, zakenkennis, ijver, liefdadigheid, en vriendelijkheid!

“Zij doet hem goed en geen kwaad, al de dagen van haar leven” (vers 12).

Ofschoon de nadruk hier op de deugden van de vrouw ligt, is het, tussen de regels door, ook duidelijk dat er iets van de man wordt verwacht. Hij geeft zijn vrouw een mate van vrijheid, die zelfs heden ten dage niet altijd het geval is. Zij kan bijvoorbeeld moeilijk

“op een akker zinnen en die verwerven” (vers 16),

als haar man al het geld in handen heeft. Het vertrouwen van haar man en de gepaste middelen heeft ze juist nodig om haar uitstekende deugden te kunnen ontplooien.

“Haar zonen staan op en prijzen haar gelukkig, ook haar man roemt haar…” (vers 28).

Misschien zijn wij geneigd om onze huiselijke zegeningen als vanzelfsprekend te nemen. De vrouw des huizes verdient de waardering van man en kinderen. Het zou goed zijn wanneer wij dat duidelijk laten blijken!

Alle citaten uit de NBG’51 behalve waar anders vermeld.

F.W.T/C.T.

+

Voorgaande

Gods vergeten Woord 25 Varen op Bijbels Kompas 5 Leven naar de Bijbel

++

Aansluitend

  1. Vrouwendag 8 maart 2017
  2. Verzoening en Broederschap 1 Getrouwheid en vergoeding
  3. Drie stappen voor een gelukkig huwelijk
  4. Katholieken en orthodoxen verdedigen samen het gezin
  5. Bisschoppensynode omtrent het gezin
  6. Bisschoppensynode omtrent minderjarigen
  7. Inzegening huwelijk randkerkelijken
  8. Oproep tot afschaffing verplichting burgerlijk huwelijk voor kerkelijk huwelijk
  9. Verklaring voor Huwelijk eenheid tussen een man een een vrouw
  10. Vader tegenhanger van de moeder
  11. In het huwelijk elkaar niet verwonden
  12. Manhattan-verklaring
  13. Een prins en de dood
  14. Koninklijk huwelijk en heidense gebruiken
  15. Losgeslagen communicatie in een Vaderschap in herziening
  16. Verleiding in het huwelijk
  17. Echtscheiding en selectief Bijbelgebruik
  18. Opnieuw spanningen Kerk van Engeland
  19. Vrouwelijke priesters in Katholieke kerk

+++

Gerelateerd

  1. Het onzichtbare vrouw stereotype
  2. Buik intrekken en borsten vooruit
  3. Ik ben nu vrouw, was ik nog maar weer klein en onervaren…
  4. Ik ben dus sterker aan het worden
  5. Reizen door Iran als vrouw
  6. Reizen door Jordanië als vrouw
  7. Parochieregisters
  8. Live of like? waarom zou je een huwelijk, dat niet je eigen is, dat door een van de grootste omroepen ter wereld is vastgelegd en dus thuis gewoon ergens binnen te halen is, willen filmen met je eigen bibberige telefoon.
  9. Huwelijksvoltrekking in restaurant De Basiliek
  10. Het droom huwelijk van Shanina Shaik
  11. Amanda Balk is getrouwd
  12. Dordts echtpaar Trenning 75 jaar getrouwd
  13. Neil Young bevestigt ten slotte het huwelijk met Daryl Hannah terwijl hij pleit voor mensen om te stemmen
  14. Nogal wiedes dat vrouwen minder salaris krijgen
  15. De Economische Toestand Der Vrouw DjVu
  16. Met een beetje bluf krijg je als vrouw wat je verdient
  17. Niks rokjesdag, wit shirt!
  18. Hawksian woman Krachtige vrouwen. Ik heb daar meer mee dan vrouwen die ja en amen zeggen. Die het aanrecht als hun grootste recht zien.
Geplaatst in Christen zijn, Levensvragen, Ontmoeting - Portret - Bijbelse figuren | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen