Overdenking: Ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor allen…

Vóór zijn arrestatie voerde Jezus, vele prachtige gesprekken met zijn apostelen, vooral tijdens het Pesachfeest, vol liefde en hoop. Zij zijn voor ons bewaard in de hoofdstukken 14, 15 en 16 van het Johannes evangelie. Het laatste gesprek – eigenlijk een gebed – is opgetekend in hoofdstuk 17. Een hoogtepunt! Maar het werkelijke hoogtepunt van Jezus’ ongeëvenaarde leven moest nog komen – het zou niet lang meer
duren. Op een gegeven moment hield Jezus plotseling op met spreken.
Zij zagen dat hun Meester zijn blik van hen afwendde en zijn ogen opsloeg naar de hemel. In gedachten zie ik de apostelen kijken en denken. Wat zou hun Meester nu gaan doen? De stilte werd verbroken. Jezus sprak hardop, zodat allen hem konden horen:

“Vader, nu is de tijd gekomen, toon nu de grootheid van uw Zoon, dan zal de Zoon uw grootheid tonen” (NBV).

Maar horen is iets anders dan begrijpen. Hoe dikwijls horen wij zonder dat wij begrijpen? Jezus’ woorden moeten voor de apostelen raadselachtig hebben geklonken. Zij begrepen immers niet wat hun Heer moest ondergaan. Zij hadden heel andere gedachten. Maar daarin heerste ook verwarring. Ja, Jezus had al meerdere keren over zijn dood gesproken. Die woorden hadden hen bedroefd gemaakt (Matteus 17:23).

“ en ze zullen hem doden, maar op de derde dag zal Hij verrijzen.’ Zij werden zeer bedroefd.” (Mt 17:23 WV78)

Zij banden ze het liefst uit hun gedachten, want dat kon toch niet waar zijn. Drie dagen later hoorden twee andere leerlingen Jezus tot hen zeggen:

“Moest de messias al dat lijden niet ondergaan om zijn glorie binnen te gaan?” (Lucas 24:26).

Jezus verklaarde hun wat er in al de Schriften over hem geschreven stond, en hij begon
bij Mozes en de Profeten. Maar nog steeds herkenden zij hem niet.

Tweeduizend jaar later lijkt het gebed van Jezus voor ons geen verrassing meer te hebben. Toch kan het wijs zijn om onszelf af te vragen of de werkelijke betekenis van sommige woorden ook ons wellicht is ontgaan! Het zou zo maar kunnen. Daarom kan het verhelderend zijn die ons misschien overbekende woorden van de Heer Jezus nog eens goed tot ons te laten doordringen. En erover na te denken.

“Nu is de tijd gekomen …”.

Over welke tijd had Jezus het?
Wat is de grootheid van Gods Zoon?
En wat is de grootheid van de Vader?

De kruisiging zou weldra een feit zijn. Wij denken bij zijn grootheid misschien liever aan de verhoging van Jezus in de hemel. Maar de kruisdood kan ook als een verhoging worden gezien. Johannes heeft daar voldoende over geschreven. Om een voorbeeld te noemen:

“Wanneer ik van de aarde omhooggeheven wordt, zal ik iedereen naar mij toe halen” (Johannes 12:32).

Want Golgota was de kroon op het leven van Jezus. DAAR overwon Jezus de zondemacht. En vanwege zijn overwinning, werd het mogelijk mensen naar zich toe te halen. Maar zover was het nog niet In zijn gebed legde Jezus ‘zijn grootheid’ niet uit. Het was nog een geheim, als het ware verborgen in een envelop. Ja, het ging om de
grootheid van zijn offerdood, die niet op zichzelf stond. Een heel leven was eraan voorafgegaan. Precieser gezegd: zonder zijn beproevingen en overwinnend leven zou de kruisdood van deze Mens nooit de triomf hebben kunnen worden, die tot heil en zegen van de gelovigen is!
Maar de grootheid van Jezus was meer dan zijn verhoging op Golgota.
Want hij zei:

“Vader, verhef mij nu tot uw majesteit, tot de grootheid die ik bij u had, voordat de wereld bestond” (Johannes 17:5).

Had Jezus dan een grootheid voordat de wereld bestond? Jazeker… in Gods plan! Want daarover kunnen wij lezen in de oudtestamentische Schriften. David zei:

“De HEER spreekt tot mijn heer: ‘Neem plaats aan mijn rechterhand, ik maak van je vijanden een bank voor je voeten.’ (Psalm 110:1).

Wat profetisch gezien al realiteit was, zou spoedig in het echt gebeuren. Toen Petrus eenmaal Gods heilsplan begreep, verkondigde hij zeven weken later in Jeruzalem:

David is weliswaar niet naar de hemel opgestegen, maar toch zegt hij: “De Heer sprak tot mijn Heer: ‘Neem plaats aan mijn rechterhand, tot ik je vijanden onder je voeten heb gelegd’” (Handelingen 2:34,35).

Jezus vroeg dus aan de Vader hem te verhogen tot Gods majesteit, tot de heerlijkheid of
grootheid die de Vader al lang voor zijn eniggeboren zoon in gedachten had. Deze grootheid is aan Gods rechterhand, dus bij de Vader. Het woordje ‘bij’ (Grieks ‘para’) kan ook worden vertaald met ‘naast’. Dat komt praktisch overeen met ‘aan Gods rechterhand’ (naast God in de hemel). Dat moet de juiste uitleg zijn, want anders zou Jezus precies dezelfde grootheid hebben gekregen die hij al eerder had, dus niets meer of minder. Stel dat dit het geval zou zijn geweest… dan zou zijn sterven aan de houten paal helemaal niets hebben toegevoegd aan zijn grootheid! De waarheid is dat zijn gehoorzaamheid ‘tot de dood van het kruis’ ALLES uitmaakte. Op grond daarvan heeft de Vader zijn geliefde zoon zeer verheven:

“Daarom heeft God hem hoog verheven en hem de naam geschonken die elke naam te boven gaat” (Filippenzen 2:9).

Want juist op grond van zijn kostbare vergoten bloed heeft God Zijn zoon zulk een grote eer en verhevenheid toegekend! Niet alleen de hof was verduisterd, maar ook het verstand van de leerlingen was voor deze waarheid toegesloten. Wat zij zagen en beleefden was iets anders: hun droom viel in duigen! Terwijl Jezus hen in die bovenzaal binnen de oude stadsmuren nog wel had voorbereid:

“En ze zouden niet schuldig zijn als ik niet bij hen had gedaan wat niemand anders ooit heeft gedaan. Maar ze hebben het gezien en toch mij en mijn Vader gehaat” (let op de eensgezindheid van de Vader en de zoon!).

Zo ging in vervulling wat in hun wet geschreven staat:

“Ze hebben mij zonder reden gehaat” (Johannes 15:24,25).

De verraderskus luidde het begin in van een afschuwelijke gang naar de residentie van
stadhouder Pilatus. Wij kennen de afloop. Als ooit in de geschiedenis
het recht met voeten werd getreden, dan was het daar wel.
De volgende woorden getuigen van Jezus’ vertrouwen in de Vader, en zelfs in zijn discipelen:

“Ik heb aan de mensen die u mij uit de wereld gegeven hebt uw naam bekendgemaakt. Zij waren van u, maar u hebt hen aan mij gegeven. Ze hebben uw woord bewaard, en nu begrijpen ze dat alles wat u mij hebt gegeven, van u komt. Ik heb de woorden die ik van u ontvangen heb aan hen doorgegeven, zij hebben ze aanvaard en nu weten ze echt dat ik van u gekomen ben, en ze geloven dat u mij hebt gezonden” (Johannes 17:6-8).

Geweldige woorden, want op dat moment was de kolossale waarheid van wat hun Meester bad nog steeds niet tot hen doorgedrongen. Maar drie dagen later zou een nieuwe wereld voor hen opengaan. Jezus bad voor hen:

“Ik bid voor hen. Ik bid niet voor de wereld, maar voor de mensen die u mij hebt gegeven, omdat zij van u zijn …” (vers 9).

Jezus zou iedereen naar zich toehalen.
Niet de wereld, maar wel zijn leerlingen. Toen zei Jezus iets waarvoor wij heel dankbaar mogen zijn:

“Ik bid niet alleen voor hen, maar voor allen die door hun verkondiging in mij geloven” (vers 20).

Twee opmerkingen: 1. Jezus bad voor allen. 2. Deze ‘allen’ worden omschreven als
degenen die door het woord van de apostelen in Jezus geloven.

De elf in de hof hadden Gods boodschap van Jezus gehoord en kregen de opdracht deze boodschap in de wereld te verkondigen.
De wereld heeft niet alleen Jezus gehaat, maar ook de apostelen:

“Ik heb hun uw woord gegeven. De wereld haat hen, omdat ze niet bij de wereld horen, zoals ook ik niet bij de wereld hoor” (Johannes 17:14).

Even later vroeg Jezus aan zijn Vader:

“Heilig hen dan door de waarheid. Uw woord is de waarheid” (vers 16).

De discipelen moeten dezelfde gezindheid hebben die de Vader en de zoon hebben:

“Laat hen allen een zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in ons zijn, opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden” (vers 21).

De wereld van onze dagen gelooft steeds minder in God en zijn zoon. Eén van de oorzaken is ongetwijfeld dat de Bijbel een verguisd en veracht boek is geworden. Velen zoeken hun heil in andere religies. Anderen zoeken helemaal niet meer. De meest wilde ideeën vinden bij sommigen ingang. Zoals het absurde idee dat Judas geen verrader was maar held.

Zoals het even absurde idee dat Julius Caesar staat voor Jezus Christus. Jezus bad tot de Vader:

“Ik heb hen (de apostelen) laten delen in de grootheid die u mij gegeven hebt, opdat zij één zijn zoals wij: ik in hen en u in mij. Dan zullen zij volkomen een zijn en zal de wereld begrijpen dat u mij hebt gezonden, en dat u hen liefhad zoals u mij lief had” (verzen 22 en 23).

God had zijn zoon lief voordat de wereld gegrondvest werd (vers 24). Aan het eind van zijn gebed zei Jezus:

“Rechtvaardige Vader, de wereld kent u niet, maar ik ken u, en zij weten dat u mij hebt gezonden. Ik heb hun uw naam bekendgemaakt en dat zal ik blijven doen, zodat de liefde waarmee u mij liefhad in hen zal zijn en ik in hen” (verzen 25 en 26).

Wat is er mooier voor een gelovige discipel dan te mogen ervaren dat hun Heiland en Koning in de hemel voor hem of haar blijft bidden.
Niets of niemand kan de verbondenheid met Jezus Christus verbreken.
Jezus is de Pastor die zijn schapen kent en niet in de steek laat.

Nadat Jezus dit alles had gezegd, verliet hij de bovenzaal en ging met zijn leerlingen door een van de stadspoorten naar de overkant van de Kidronbeek. Vlakbij het Kidrondal, niet ver van waar de klim naar de top van de Olijfberg begint, lag een olijfgaard, de hof van Getsemane. Een wandeling naar deze top duurt niet lang. Dat is tegenwoordig Oost-Jeruzalem. Ik ben daar eens uitgenodigd door Libanese christenen, die temidden van Palestijnen in een klein huisje leefden. Jezus ging met zijn nietsvermoedende leerlingen de hof in, waar zij al eerder waren geweest. In het aardedonker zagen zij geen hand voor ogen. Er was ook een cohort soldaten en dienaren van de hogepriesters en de Farizeeën onderweg. Onder hen bevond zich Judas, eens dienaar maar nu verrader. De Meester en zijn leerling zouden elkaar voor de allerlaatste keer zien. Lichten in de verte kwamen steeds dichterbij. Het moet een angstaanjagend gezicht zijn geweest, al dat bewegende vuur van fakkels in die pikdonkere hof. Jezus wist, zoals altijd, precies wat er ging gebeuren. Zijn ‘uur’ naderde nu met rasse schreden. Jezus vroeg:

Wie zoeken jullie?

Als uit één mond klonk het:

“Jezus uit Nazaret.”

Op zijn antwoord

“Ik ben het”

deinsden ze achteruit. Weer vroeg Jezus:

“Wie zoeken jullie?”

En weer zeiden ze:

“Jezus uit Nazaret.”

“Ik heb jullie al gezegd: ‘Ik ben het’”,

zei Jezus.

“Als jullie mij zoeken, laat deze mensen dan gaan.”

Zo gingen de woorden in vervulling die hij gesproken had:

“Geen van hen die u mij gegeven hebt, heb ik verloren laten gaan”.

En deze verzekering geldt allen die door hun apostolische verkondiging in Jezus geloven.

M.R

+

Voorgaand

De Verlosser 3 Zijn menselijke kant

Jezus Christus De Zoon van Adam, de Zoon van God

Voorbeeld van hem die zijn leven gaf voor velen

Psalm 59 David in grote moeilijkheden #2 Waarom de ene keer wel en de andere keer niet

Verlossing #6 Deel hebben aan zijn offer

++

Aanvullende lectuur

  1. Christus in Profetie #5 De Knecht in Jesaja (5) Verhoging van de Knecht
  2. Overdenking: De vertrouwelijke omgang van God is met wie Hem vrezen (Psalm 25:14)
  3. Enkele kernpunten van het Christelijk geloof
  4. Fundamenten van het Geloof: De goedertierenheid van God
  5. Antwoord op Vragen van lezers: Gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zo moet ook de Zoon des mensen verhoogd worden

Over Christadelphians

Free Christadelphians or Brothers and sisters in Christ, living in Belgium, European Union. - Vrijë Christadelphians of Broeders en zusters in Christus wonende in België in de Europese Unie.
Dit bericht werd geplaatst in Bedenking, Bijbelcitaten, Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Overdenking: Ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor allen…

  1. Pingback: Één zijn met Jezus zoals Jezus één is met God | From guestwriters

  2. Pingback: Fundamenten van het Geloof 14 De komst van Christus in heerlijkheid | Stepping Toes

Laat een Reactie achter - Leave a Reply

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.