Als de tijd ten einde loopt…. 2 Zonen en bastaards

Zonen en bastaards

‘Je mag een vermaning van de Heer nooit terzijde schuiven …want de Heer berispt wie hij liefheeft’ … Houd vol, het betreft hier immers een leerschool, God behandelt u als zijn kinderen …Maar als u die leerschool niet doorloopt … dan bent u geen kinderen, maar bastaards. (Hebr. 12:5-8)

Een van de steeds weer terugkerende vragen van mensen in de Schrift is:

waarom gaat het goed met de ‘slechten’ en slecht met de ‘goeden’.

We vinden dat als verzuchting in de psalmen, maar ook in de historische boeken, en het hele boek Job is er aan gewijd. En het is, voor de goede lezer, ook dat boek Job dat het antwoord geeft:

omdat het leven hier en nu niet alles is; er is nog een vervolg, en daar gaat een oordeel aan vooraf.

Prediker constateert

“Een zondaar kan wel honderd maal kwaad doen en toch vele jaren leven” (Pred. 8:12),

maar weet ook het antwoord:

“Een zondaar zal het (uiteindelijk) slecht vergaan: … hij heeft immers geen ontzag voor God” (vs 13).

Hij maakt zich daarom ook geen zorgen over het uiteindelijke lot van de rechtvaardige, maar over het directe effect:

“Omdat een slechte daad niet snel bestraft wordt, is een mensenhart maar al te snel tot het kwaad geneigd” (vs 11).

Maar de moderne mens kent zijn Bijbel slecht. Als hij die al leest zal dat zeker niet het boek Prediker zijn, of Job. Hij predikt dat na de dood alles beter zal zijn, en dat allen die in Jezus geloven na hun dood rechtstreeks naar het paradijs gaan. Maar tegelijkertijd is hij teleurgesteld wanneer het hem (of anderen) in dit leven tegen zit, en hij meent eigenlijk dat ieder die ‘voortijdig’ sterft en die dus geen ‘normale’ levensduur ten deel is gevallen, door God maar tekort is gedaan. En wanneer hij wordt geconfronteerd met lijden en dood is de standaard verzuchting:

waarom laat God dat allemaal maar toe.

En velen (waaronder zelfs kerkleiders!) verkondigen openlijk dat zij niet langer in zo’n God kunnen geloven. En dan kun je alleen maar bedroefd constateren dat die mensen blijkbaar het ‘handboek’ niet gelezen hebben. En ook dat ze kennelijk zelf niet geloven in die heerlijke toekomst in het hiernamaals die ze met de mond belijden.

Wat levert het op?

Het punt is uiteraard dat de moderne mens gewend is van de wieg tot het graf verzorgd te worden – door zijn overheid, door zorginstellingen, door servicebedrijven – en, mocht het een keer verkeerd gaan, zijn eventuele schades vergoed te krijgen door diezelfde overheid, door verzekeringsmaatschappijen, of van de ‘tegenpartij’, desnoods afgedwongen via de rechter op grond van een schadeclaim. Voor zulke mensen is God een soort super-overheid met super-mogelijkheden. En dus verwacht hij in dit leven in de watten te worden gelegd door de firma God en Zoon, waar hij ‘klant’ van is, en na een lang en aangenaam leven (maar beslist niet eerder) verzekerd te zijn van een goed-verzorgde ‘oude dag’ in het hiernamaals. Hij heeft immers altijd trouw zijn ‘premie’ betaald.

Helaas is dat niet het beeld dat Gods handboek ons geeft.
Dit soort ‘profijt denken’ is overigens niet nieuw. Bij Jesaja klaagt God over het feit dat het volk Hem alleen maar dient om er zelf beter van te worden:

“Waarom vasten wij, als Gij er toch niet op let: verootmoedigen wij ons, als Gij er toch geen acht op slaat?” (Jes. 58:3, NBG’51).

Als het toch niets oplevert, waarom zou je God dan dienen? En het mag ook niet al te veel kosten. Want, al zijn ze desnoods nog wel bereid zelf een dag aan God te wijden, voor hun personeel gelden andere regels. Het werk moet tenslotte door gaan, anders wordt er niet verdiend. En Gods antwoord op hun ‘waarom?’ is dan ook:

“Omdat jullie op je vastendagen nog handeldrijven en jullie arbeiders afbeulen” (vs 3).

Want materialisme is van alle tijden.

De vreugde van Gods wil te doen

De vraag

‘waarom laat God dat allemaal maar toe?’

is dan ook karakteristiek voor zulk denken.
Het veronderstelt feitelijk dat het Gods taak is ons te beschermen tegen alle onheil. En wanneer Hij dat niet doet, is dat dus een soort plichtsverzuim. Maar zo liggen de kaarten natuurlijk niet. De oorzaak van het kwaad in de wereld ligt niet bij God maar bij de mens, en zijn hebzucht. Misschien niet noodzakelijk die van onszelf, maar dan toch in elk geval die van de wereld om ons heen. En bijgevolg is onze levensreis er één vol gevaren en risico’s. Maar dat is niet Gods schuld. En wanneer God niettemin, op bepaalde voorwaarden, bereid is sommigen van ons op die levensreis te begeleiden, is dat erg prettig voor ons, maar Hij is daar niet toe verplicht.

Tenslotte zijn wij het die er (met zijn allen) zo’n puinhoop van hebben gemaakt. Maar er is meer. God zoekt mensen die Hem ondanks alles uit vrije wil, en uit onbaatzuchtige motieven, willen dienen. En dat onbaatzuchtige kan alleen maar blijken wanneer dat dienen schijnbaar ‘niets’ oplevert.

Want als er duidelijk zichtbare directe voordelen aan verbonden zouden zijn, stonden de ‘gewillige dienaars’ rijen dik voor de poort, als koopjesjagers bij een uitverkoop.

De meest in het oog springende dienaar in de loop van de wereldgeschiedenis was uiteraard Jezus van Nazareth, Gods Zoon. Van hem schrijft de auteur van de brief aan de Hebreeën:

“denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand” (Hebr. 12:2).

Je kunt soms ijverige verdedigers van dat profijt-denken horen betogen dat hier staat dat ook Hij God alleen maar gehoorzaamde vanwege de beloning (de vreugde) die hij in het vooruitzicht zag. Maar daarvoor hoeven we alleen maar te kijken wat die ‘vreugde’ in feite was. Dezelfde auteur vertelt ons dat twee hoofdstukken eerder:

“Ik ben gekomen, o God, om uw wil te doen” (Hebr. 10:7).

Hij citeert daar in feite Ps. 40, waar staat:

“ik heb lust om uw wil te doen, mijn God, uw wet is in mijn binnenste” (Ps. 40:9).

Met andere woorden: die vreugde, die voor hem in het verschiet lag, was niet een uiteindelijke beloning voor het doen van Gods wil, maar dat doen van Gods wil zelf! Dat is dus het dienen dat God in mensen zoekt, en dat Zijn zoon ons heeft voorgedaan.

Dienaars in opleiding

Want het is de bedoeling dat wij hem daarin navolgen. Hij was (en is, uiteraard) Gods Zoon, maar ook wij willen Gods kinderen zijn. En dus wordt van ons dezelfde vreugde gevraagd om Gods wil te doen. Zijn leven en het offer daarvan betekenden niet dat wij nu niets meer hoeven te doen. Integendeel, het was bedoeld om te tonen hoe ook wij dienen te leven. En alleen voor zover wij daar niet volmaakt in slagen, kunnen we een beroep doen op zijn offer als genoegdoening voor dat tekortschieten. Maar alleen wanneer dat tekortschieten een gevolg is van onze menselijke zwakheid. Wanneer we niet eens de moeite zouden nemen het te proberen, is dat echter geen zwakheid, maar luiheid, of nog erger: gebrek aan interesse. En daarvoor heeft God geen voorziening geboden. Maar omdat we, vanuit onze menselijke natuur, van nature geneigd zijn onszelf te plezieren in plaats van God, moeten we dat leren. En daarom is het leven van wie inderdaad Christus wil volgen, een levenslange training. En de moeilijkheden die je daarbij op je weg vindt, zijn alleen maar leeropdrachten, praktijkoefeningen. En de tegenslagen zijn ‘tuchtigingen’. Dat woord drukt geen straf uit, maar een opvoedkundige maatregel, een vermaning, een berisping desnoods, kortom een cijfer op je proefwerk. Als dat goed was, kun je door naar het volgende niveau, als het minder was, is dat een aanwijzing dat je beter je best moet doen, of dat je aan een bepaald aspect meer aandacht moet besteden. Maar het betekent in elk geval dat God bezig is met die training. Daarom hoeven we ons geen zorgen te maken wanneer het af en toe tegenzit, laat staan dat we God dat zouden moeten verwijten. Integendeel, we zouden ons pas echt zorgen moeten gaan maken als alles voor de wind ging. Want dat zou betekenen dat God zich niet met ons bemoeit en het niet de moeite waard vindt ons op te leiden voor een functie in zijn Koninkrijk straks.

In het citaat boven dit artikel stelt de schrijver aan de Hebreeën het onverbloemd, zonder er doekjes om te winden:

dan ben je een onecht kind van God, een bastaard!

Alleen: in het menselijke leven is een onecht kind niet zelf verantwoordelijk voor zijn afkomst. Maar tegenover God bepalen wij, door ons gedrag, zelf of wij een waar kind van Hem zijn, of alleen maar iemand die wel die pretentie heeft, maar het er in de praktijk niet voor over heeft daarnaar te leven.

Verantwoorde opvoeding

In de wereld om ons heen is langzaamaan het besef aan het ontstaan dat ouders die hun kinderen in alles hun zin geven, hen een uiterst slechte start in het leven geven. Het resultaat is, in het beste geval, een ongezond kind met een ernstig overgewichtprobleem. En in het slechtste een zwaar over het paard getild ettertje of een gigantisch verwend nest dat tranen met tuiten huilt wanneer ze wegens ernstig en herhaald wangedrag de gevangenis in moet. Maar wanneer we dat van mensenkinderen intussen zo duidelijk zien, waarom zien we het dan niet wanneer God zijn kinderen een verantwoorde opvoeding geeft? Toegegeven, sommige van Zijn kinderen hebben het niet makkelijk in dit leven. Waar sommigen een niet al te moeilijke training krijgen, ontvangen anderen iets wat meer lijkt op een ‘commando training’. Maar dat betekent dan toch alleen maar dat ze kennelijk een meerwaarde hebben, nu – om voor die elitetraining te worden uitgekozen – en straks om deel uit te maken van Gods ‘keurtroepen’. Uiteraard gold dat in allerhoogste zin voor Zijn eigen zoon, maar in wat mindere mate ook voor ons. Van hem lezen we dat zijn zweet in Getsemane als bloeddruppels op de aarde viel (Luk. 22:44). Van ons schrijft de schrijver aan de Hebreeën:

“Gij hebt (in tegenstelling tot hem) nog niet ten bloede toe weerstand geboden in uw worsteling tegen de zonde” (Hebr. 12:4, NBG’51),

en dan volgen die woorden die boven dit artikel staan. Met andere woorden:

klaag niet, je hebt nog niet half hoeven te ondergaan wat Christus moest ondergaan.

Dus waarom ‘laat God dat allemaalmaar toe’? Voor zover het om geweld en onrecht in de wereld gaat: om ons te laten zien wat voor puinhoop wij ervan maken wanneer Hij ons onze gang laat gaan. En voor zover het ons persoonlijk raakt: omdat Hij ons heeft geselecteerd voor een extra intensieve training. En dat is nu juist iets om je over te verheugen!

R.C.R.

+

Voorgaande

Als de tijd ten einde loopt…. 1 Alles wat vroeger is geschreven #1

Als de tijd ten einde loopt…. 1 Alles wat vroeger is geschreven #2

Overdenking: Gemeenschap met de Vader en met Zijn Zoon Jezus Christus

Gedachte voor vandaag “Dwaasheid en slechtheid van de mens” (06 januari)

Eerste gedachte voor vandaag “De wereld is misschien slecht” (16 januari)

Fragiliteit en actie #3 Verleden en Vervolg

Materialisme, “would be” leven en aspiraties #1

Materialisme, “would be” leven en aspiraties #2

Materialisme, “would be” leven en aspiraties #5

Materialisme, “would be” leven en aspiraties #7

Overdenking: Geluk

++

Aanvullende lectuur

  1. Oorzaak lijden en dood
  2. Bijbels geloof en heidense filosofie
  3. De wereld van onbijbelse leer #3
  4. In leven na dood gelovende Duitsers
  5. Lichaam en ziel één
  6. Een Boom van kennis wordt een Boom van moraal
  7. Tot bewust zijn komen voor huidig leven
  8. Leven van vandaag met bepaalde ongemakken en leed
  9. Al of niet onsterfelijkheid
  10. Doodgaan tot er een verbreker van de dood zou komen
  11. Dood als loon van de zonde
  12. Dood
  13. Fundamenten van het Geloof 8 De dood. Gods vonnis over de zonde
  14. Dood betaling voor zonden of Dood betaling voor zijn fouten
  15. Wat gebeurt er als wij sterven
  16. Bijbels antwoord op uw vraag: Wat gebeurt er met ons na het sterven?
  17. Wij zijn sterfelijk en zullen tot stof vergaan
  18. Ontbinding
  19. God liefhebbenden gerechtvaardigd
  20. Dood verbreken of Dood overwinnen
  21. Levensduur
  22. Leven met hoop
  23. Leven gedefinieerd door de dood
  24. Twee soorten mensen
  25. Hoe zullen de doden weer levend gemaakt worden?
  26. Hoe we denken schijnt door in hoe we handelen
  27. Dagelijkse keus betreffende de houding die wij voor die dag zullen maken
  28. Over gaan tot een juiste focus
  29. Een veel voorkomende vraag: Waarom moest Jezus of God naar de hel?

Over Christadelphians

Free Christadelphians or Brothers and sisters in Christ, living in Belgium, European Union. - Vrijë Christadelphians of Broeders en zusters in Christus wonende in België in de Europese Unie.
Dit bericht werd geplaatst in Christen zijn, Jehovah, JHWH, Jawheh, Elohim God, Yahuwah, Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua, Levensvragen en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Laat een Reactie achter - Leave a Reply

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.