Een opgegeven taak

Er zijn doeners en passievelingen alsook afwachters of uitkijkers naar wat zal gaan gebeuren.  er zijn mensen die zich liefst in de schaduwzijde begeven terwijl anderen juist in het voetlicht willen treden.

In de ecclesia komt het er op aan dat iedereen samen werkt om één werkend geheel te maken. Ieder van ons heeft de serieuze taak gekregen om samen aan dat ‘lichaam van Christus’ te werken. Zoals men een een ​​personage moet opbouwen moet een geloofsgemeenschap vorm gegeven worden door de leden van die geloofsgemeenschap.

De leden van een geloofsgemeenschap moeten naar hun vergadering of bijeenkomst kijken als naar een project in wording. De tijd om dit project te volbrengen is niet aan ons om te kiezen; onze enige optie is nu. Maar hoe we bouwen en wat we bouwen, is onze verantwoordelijkheid.

Hoe kunnen we bouwen zodat onze structuur de tand des tijds en verval doorstaat?

Zoals de psalmist zei:

“Gelijk de wervelwind voorbijgaat, zo is de goddeloze niet meer; maar de rechtvaardige is een eeuwige grondslag” (Spreuken 10:25).

Alle andere stof, substantie of kwaliteit komt tot een einde.

Voordat Jezus zijn preek op de berg afsloot, gaf hij zijn toehoorders – en ons – een heel directe les in bouwen (Mattheus 7: 24-27.)

“24 Ieder nu, die deze woorden van Mij hoort en ernaar handelt, kan men vergelijken met een verstandig man die zijn huis op rotsgrond bouwde. 25 De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij stortten zich op dat huis, maar het viel niet in, want het stond op gegrondvest op de rots. 26 Maar ieder die deze woorden van Mij hoort, doch er niet naar handelt, kan men vergelijken met een dwaas die zijn huis bouwde op het zand. 27 De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij beukten dat huis, zodat het volledig verwoest werd.’” (Mt 7:24-27 WV78)

Volgens onze leermeester geeft ons te kennen wat wij mogen verwachten als wij naar hem luisteren en naar zijn woorden handelen. Jezus vertelt ons ook hoe men bouwt en de materialen die men gebruikt een directe invloed hebben op de duurzaamheid van de structuur. In zijn parabel plaatst Hij iedereen die het woord des levens in een van de twee categorieën hoort: 1) wijze bouwers of 2) dwaze bouwers.
Degenen die het woord horen en oefenen wat ze horen, zijn als “een wijze” die “zijn huis op een rots bouwt”, het solide fundament van kennis en toepassing. Zo iemand stelt zich niet tevreden met luisteren. Hij gelooft echt. Hij heeft berouw. Hij houdt eigenlijk op kwaad te doen en leert goed te doen. Hij verafschuwt eigenlijk het kwaad en kleeft aan het goede. Hij is zowel een doener als een hoorder van het woord (Jakobus 1:22)

“ Weest uitvoerders van het woord, en niet alleen toehoorders; dan zoudt gij uzelf bedriegen.” (Jak 1:22 WV78)

Het is makkelijk om ons enkel als luisteraars op te stellen tijdens een bijeenkomst. Maar in de geloofsgemeenschap moeten wij meer zijn dan enkel een toehoorder. God verlangt meer van ons. God verlangt actie naar het geloof. geloof zonder werken is dood.

Wij mogen gerust weten dat er voor iedereen ook moeilijke tijden zullen zijn. In de tijd van beproeving faalt een geloof dat stevig gegrondvest is in gehoorzaamheid aan het woord van God niet. Laat de vloed van verdriet, teleurstelling, lijden en verlies, zelfs de toets van het laatste oordeel, op hem slaan: zijn geloof wankelt niet. Zijn basis is veilig. Zijn geloofsstructuur heeft hem misschien een hoge prijs gekost aan opoffering en discipline, maar het is nu de kosten waard.

Bouwers die geen echte doeners in het geloof zijn hebben het heel wat moeilijker. De andere bouwer, de man die hoort maar nooit verder komt dan het horen, zegt Jezus, is als “een dwaze man die zijn huis op zand bouwde.” Hij bevredigt zichzelf door te leren over het geloof, en keurt het mentaal goed, maar hij gaat niet verder. Hij troost zichzelf dat hij gevoelens, overtuigingen en verlangens heeft van een spirituele aard, maar hij breekt nooit zijn oude zonden af. Hij laat nooit de geest van de wereld los. Hij maakt nooit echt de hoop op Christus de zijne. Hij is een hoorder en niets meer.

Wij mogen er op aan dat ieder van ons zal worden getest op hoe goed of hoe slecht we hebben gebouwd. Ieder van ons is verantwoordelijk voor de structuur die hij opricht. Alleen dat wat uiterst goed is zal blijven. Daarom komt het er ook op aan dat eenieder goed na gaat welke materialen hij of zij wil gebruiken om iets op te bouwen.

Zoals degene die plannen tekent voor een woonst zal de bouwer voor een geloofsgemeenschap ook alleen het beste in gedachten moeten nemen, de beste acties, de beste gevoelens. Hij of zij moet ook op zoek gaan naar de hoogste kwaliteit, onverstoorbaar geduld, compromisloze integriteit, standvastig geloof, ongeveinsde liefde. Elk stuk moet bestaan ​​uit ‘alles wat waar is, wat er ook eervol is, wat rechtvaardig is, wat dan ook zuiver is, wat er ook is [wat ook aanbevelenswaardig is,’ alles van ‘voortreffelijkheid’, ‘iets dat lof verdient’ (Fil. 4:8). Hij wil die blijvende stenen met een oprecht doel, een doodse inspanning, een sterke vastberadenheid om goed te doen, op elkaar bouwen. Wanneer de inspecteur van het grote gebouw over onze structuur kijkt, zal hij zien of we iets onwaardigs hebben gebruikt, iets van een tweede orde, alles wat niet precies overeenstemt met Zijn specificaties. En als onze structuur niet overeenstemt met Zijn goedkeuring, zal deze worden veroordeeld.

Wanneer is de tijd om te bouwen?

Op dit moment is geen moment te snel.
Wij moeten er bewust van zijn dat dit gebouw niet het werk is van één dag, een week of een jaar. De onderneming vereist een totale toewijding van elk moment dat ons wordt toegewezen, een hoeveelheid onbekend en onkenbaar. Maar de onbekenden hoeven ons niet te schelen. Het is onze plicht om

“de tijd te vergelden, omdat de dagen slecht zijn” (Efeziërs 5: 15-16).

Met andere woorden, moeten wij nu elke kans grijpen en het naar het grootst mogelijke goed verwezenlijken.

Met elk contact, elke actie, elke gedachte, elk gevoel bouwen we ons karakter.

Wat is de vorm ervan? Is het volgens het patroon dat God heeft gegeven? Zal het de tand des tijds doorstaan? Zijn we aan het bouwen voor de eeuwigheid – of voor het moment?

Elke dag, elk uur dat we aan het bouwen zijn; zij het aan ons eigen karakter of aan onze geloofsgemeenschap, komt het er op aan dat wij de juiste materialen gebruiken.

Hoe bouwen we, jij en ik? Hoeveel van de interesses die onze eerste aandacht krijgen, zullen de test van de eeuwigheid doorstaan?

Dit is het moment om te bouwen. We hebben geen tijd te verliezen in secundair belang. We kiezen er op alle mogelijke manieren voor om het te meten, de tijd is kort – te kort voor enige overbodige interesse; te kort voor enige luiheid of zelfzuchtige winst.

De eerste christenen vonden dat hun tijd kort was; en inderdaad, het was niet langer dan de lengte van hun leven, misschien korter als ze werden gevangen in de greep van hevige vervolging.
Ook voor ons is de tijd kort, zo kort als de lengte van ons leven. Het is alleen de genade van God die ons verhindert te weten hoe kort onze tijd kan zijn.
Hoe eerder we ons dit ontnuchterende feit realiseren, des te eerder zullen we leren realistisch te leven, een rechtvaardig gevoel van verhoudingen houden over onze vreugde en verdriet en iedereen vertrouwen op de God van wie we komen en aan wie we rekenschap moeten afleggen.

Naar wij dichter tot de eindtijd komen wordt de dringendheid om aan ons zelf te werken en om samen een geloofsgemeenschap op te bouwen belangrijker. Met de dag wordt het dus belangrijker om een doener te worden en te zijn, van wie de wortels of grondvesten zuiver en stevig zijn.

Jezus wist maar al te duidelijk wat hem te doen stond en wat ons te doen staat. Hij maakte zijn omstaanders ook duidelijk wat de taak voor de mens is. Laten wij dus niet doof zijn voor wat hij zei en laten wij ook de woorden van zijn hemelse vader horen en ter harte nemen, om de nodige taken ten volle en ten goede te verrichten.

+

Voorgaande

Doeners in ecclesia noodzaak

Doeners en priesterschap

Doeners verdienen aandacht en erkenning

Relatie met God gaat twee kanten op

Over Christadelphians

Free Christadelphians or Brothers and sisters in Christ, living in Belgium, European Union. - Vrijë Christadelphians of Broeders en zusters in Christus wonende in België in de Europese Unie.
Dit bericht werd geplaatst in Christen zijn, Jezus Christus, Jesus, Jeshua, Jahushua, Kerkopbouw en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Laat een Reactie achter - Leave a Reply

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.